น้ำมะนาว สำหรับคนชอบเที่ยวสถานที่กลางคืน พอตื่นขึ้นมาจะรู้สึกเจ็บคอ แนะนำให้หาน้ำมะนาวมาดื่ม เพราะมะนาวจะมีกรดมะนาว หรือ กรดซิกตริก แถมมีน้ำมันหอมระเหยอยู่เล็กน้อยพอได้กลิ่นหอมชวนดื่มจากเปลือกที่โดนคั้น แถมยังมีวิตามินซี ที่นอกจากจะช่วยขับเสมหะแก้อาการเจ็บคอ ยังช่วยทำให้ร่างกายสดชื่น รู้สึกผ่อนคลายอีกด้วย

           น้ำขิง สำหรับคนที่รู้สึกเมาค้าง ลองหาน้ำขิงร้อนๆ มาดื่ม เพราะขิงเป็นสมุนไพรที่มีรสชาติและกลิ่นพิเศษ ขิงมีสารเคมีชนิดหนึ่งประเภทน้ำมันหอมระเหย ให้ทั้งรสและกลิ่น การทำน้ำขิงให้อร่อย ให้บุบหัวขิงที่ยังไม่แก่จัดจนเกินไป ต้มด้วยน้ำร้อนพอเดือด หากต้มนานเกินไปขิงจะเสียรสเสียกลิ่น จะดื่มเปล่าๆ หรือเติมน้ำตาลให้รสชาติหวานน่ากินก็ได้

           น้ำผัก น้ำผลไม้ ดื่มง่ายแถมยังอุดมไปด้วยวิตามินหลากหลายชนิด ในน้ำผัก น้ำผลไม้ มีส่วนผสมของน้ำตาล สามารถให้พลังงานแก่ร่างกายช่วยให้หายเหนื่อย หายเพลีย ทำให้ร่างกายสดชื่น อีกทั้งยังมีแร่ธาตุ เช่น โซเดียม โปแตสเซียม สังกะสี ที่จะเข้าไปทดแทนในส่วนที่เสียไป

           น้ำหวานๆ คนที่นอนดึกส่วนใหญ่จะตื่นขึ้นมาแล้วมีอาการปวดหัว มึนศีรษะ รู้สึกเกิดอาการเครียดทางประสาท นั่นก็เพราะว่าร่างกายพักผ่อนไม่เพียงพอ อาหารที่มีสามารอาหารของแป้งและน้ำตาลสามารถช่วยได้

ที่มา  วิชาการ.คอม

Related posts

• อาหาร7ชนิดช่วยลดไขมัน (0)

           น่าสังเกตว่าเพลงบทนี้เลือกเอาผลไม้ที่มีลักษณะพิเศษแตกต่างกันมานำเสนอ ทั้งลักษณะผลกลม (มะนาว) ผลยาว(มะดัน) และผลสั้น (พุทรา) โดยให้มีสัมผัสคล้องจองกันระหว่างคำ(นาว-ยาว และดัน-สั้น) กลายมาเป็นบทเพลงที่ร้องง่ายและจำง่าย จึงติดปากติดหูชาวไทยมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

           หากวิเคราะห์ลงลึกไป อีกจะเห็นว่า ผลไม้ทั้ง ๓ ชนิดยังมีลักษณะร่วมกันอีกอย่างหนึ่ง คือ ความเปรี้ยว ทั้งมะนาว มะดัน และพุทรา แม้ในปัจจุบันพุทราที่วางขายในท้องตลาดจะไม่ค่อยเปรี้ยวแล้วก็ตาม แต่ในอดีตพุทราพันธุ์พื้นบ้านของไทยที่ผลเล็ก (“ลูกสั้นๆ”) นั้นมีรสเปรี้ยวทั้งสิ้น ต่อมาเมื่อมีพุทรา พันธุ์ใหม่ๆมาจากต่างประเทศ เช่น พุทราจีน(ผลยาวก้นแหลม) หรือพุทราอินเดีย(ผลยาวหรือกลมอ้วนใหญ่) รสชาติของพุทราจากต่างประเทศเหล่านี้จึงมีความหวานอย่างที่เรารู้จักใน ปัจจุบัน

มะดัน : พืชแห่งที่ราบลุ่ม
           เมื่อผู้เขียนยังเป็นเด็กอาศัยอยู่ ที่บ้านริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน เขตอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อ ๔๐ ปีก่อนโน้น จำได้ว่าระหว่างเดือน ตุลาคม-พฤศจิกายนจะมีน้ำจากภาค เหนือเอ่อท่วมตลิ่งและไร่นาแทบทุกปี (ดังคำกล่าวในท้องถิ่นว่า “เดือนสิบเอ็ดน้ำนอง เดือนสิบสองน้ำทรง”) น้ำจะเริ่มลดลงตั้งแต่เดือนธันวาคม-มกราคม(“ถึงเดือนอ้ายเดือนยี่ น้ำก็ปรี่ไหลลง”) ระหว่างที่น้ำท่วมอยู่นั้นกระแสน้ำจะพัดพาผลไม้บางชนิดมาตามผิวน้ำด้วยหลาย ชนิด เนื่องจากผลไม้ดังกล่าวเกิดจากต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ และออกผลแก่จัดจนร่วงหล่นลงในฤดูน้ำหลากพอดี ผลไม้ดังกล่าวนั้นมีหลายชนิด บางชนิดก็กินได้ เช่น มะกอกน้ำและมะดัน เป็นต้น ในวัยเด็กรู้สึกว่าผลไม้ที่ลอยตามน้ำมานั้นเอร็ดอร่อยเหลือเกิน ผลมะกอกน้ำจะมีมาก และหาได้ง่ายกว่าผลมะดัน นานๆครั้งจึงจะเก็บผลมะดันได้ เมื่อได้ผลมะดันก็มักจะนำไปให้ผู้ใหญ่ทำกับข้าวหรือดองเสียก่อน เพราะเปรี้ยวจัดกว่ามะกอกน้ำมาก

           จนผู้เขียนโตขึ้นจึงทราบว่าทั้ง มะกอกน้ำและมะดันเป็นพืชพื้นบ้านที่ขึ้นเองตามริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน ผลแก่ที่ร่วงหล่นลอยตามน้ำนั้นเป็นวิธีขยายพันธุ์ตามธรรมชาติของพืชทั้ง ๒ ชนิด เมื่อลอยไปติดอยู่ที่ใด และน้ำแห้งลงก็จะงอกขึ้นเป็นต้นใหม่ได้ นอกจากนั้นทั้งมะกอกน้ำและมะดันยังเป็นพืชที่ชอบความชื้น ทนต่อความแฉะและน้ำท่วมขังได้เป็นเวลานาน ซึ่งคงเกิดจากการปรับตัวให้เข้ากับสภาพน้ำท่วมขังของพื้นที่ราบ เช่น ภาคกลางของประเทศไทยนั่นเอง

           เชื่อว่าแหล่งกำเนิดดั้งเดิมของมะดัน อยู่ในเขตที่ราบลุ่มของทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งรวมประเทศไทยด้วยนั่นเอง ชาวไทยที่อยู่บริเวณภาคกลาง และลุ่มน้ำภาคใต้จึงคุ้นเคยกับมะดันมากกว่าชาวไทยที่อยู่บริเวณที่สูงน้ำ ท่วมไม่ถึง มะดันมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Garcinia schomburgkiana Pierre. อยู่ในวงศ์ Guttiferae นับว่ามะดันเป็นญาติใกล้ชิดกับมังคุดเป็นอย่างยิ่ง เพราะอยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน (สกุล Garcinia) แต่แปลกที่ผลมะดันกับมังคุดแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง รวมทั้งรสชาติด้วย (เนื้อมังคุดหวานสนิทไม่เปรี้ยวเลย ส่วนมะดันเปรี้ยวบริสุทธิ์ไม่เจือหวานเลย)

           มะดันเป็นไม้ยืนต้นขนาด กลาง สูง ๔-๕ เมตร ใบหนาทึบเขียวเข้ม ด้านบนใบเข้มเป็นมัน ไม่มีขน เป็นใบเดี่ยวรูปไข่ปลายแหลม กว้างราว ๖ เซนติเมตร ยาวราว ๑๒ เซนติเมตร ดอกขนาดเล็กออกตามกิ่ง กลีบรองดอกสีเหลืองอมขาว กลีบดอกสีชมพู เกสรสีเหลือง ผลทรงกระบอกยาว ปลายแหลม ยาวราว ๖ เซนติเมตร ผิวบางเรียบสีเขียวฉ่ำน้ำ เป็นมันภายในมีเมล็ด ๓-๖ เมล็ด ยาวตามผล หากเมล็ดใดลีบผลด้านนั้นจะเบี้ยวงอบางต้นมีกิ่งเล็กๆไม่มีใบอยู่รวมกันเป็นกระจุก เรียกว่า รกมะดัน

มะดันในฐานะผัก
           มะดัน เป็นพืชที่ให้รสเปรี้ยว ใช้ในการปรุงรสอาหารไทยมากกว่าใช้เป็นผักโดยตรง ส่วนที่นำมาใช้ปรุงคือใบอ่อนและผล ส่วนผลมีรสเปรี้ยวจัดใช้แทนมะนาวได้ดี เช่น ตำน้ำพริกต่างๆ โดยเฉพาะน้ำพริกพริกไทยอ่อน น้ำพริกลงเรือ น้ำพริกทรงเครื่อง น้ำพริกหมูสับกากหมู เป็นต้น นอกจากนั้นก็ใส่ในแกงที่ต้องการความเปรี้ยว เช่น แกงส้ม ต่างๆ และต้มยำ

           สำหรับ ใบอ่อนมะดันซึ่งมีรสเปรี้ยวเหมือนกันแต่น้อยกว่าผล ใช้ใส่แกงส้มได้เช่นเดียวกับผล และใช้ในการดองเปรี้ยวผัก เช่น ผักบุ้ง ผักเสี้ยน เป็นต้น

           น่าสังเกตว่า อาหารไทยหลายชนิดต้องการรสเปรี้ยว ซึ่งคนไทยใช้พืชหลายชนิด เช่น มะนาว มะม่วง มะอึก มะดัน มะขาม ฯลฯ ซึ่งใช้แทนกันได้ แต่หากต้องการรสชาติเฉพาะแล้ว แต่ละชนิดจะให้ความเปรี้ยวที่แตกต่างกัน เป็นความหลากหลายที่ทำให้อาหารไทยมีความพิเศษไม่ซ้ำซากจำเจ แม้แต่ในพืชชนิดเดียวกัน เช่น มะนาว คนไทยก็ยังเลือกมะนาวพื้นบ้านที่น้ำหอมกลิ่นมะนาว และไม่ชอบมะนาวบางชนิด(เช่น มะนาวตาฮิติหรือมะนาวควาย) เพราะรสและกลิ่นไม่ดีเท่ามะนาวพื้นบ้านนั่นเอง

ประโยชน์ด้านอื่นๆของมะดัน
แพทย์แผนไทยใช้มะดันประกอบเป็นยาสมุนไพรได้หลายขนาน ในตำราสรรพคุณสมุนไพร บรรยายสรรพคุณไว้ดังนี้
           รก ใบ : รสเปรี้ยว แก้กระษัย แก้ระดูเสีย ขับฟอกเลือด ระบายอ่อนๆ แก้เสมหะในลำคอ ขับปัสสาวะ
           ลูก : รสเปรี้ยว แก้ไอ แก้เสมหะ แก้น้ำลายเหนียว ขับปัสสาวะ ฟอกเลือด ใช้ปรุงอาหาร
           ใบ รก ลูก : ปรุงเป็นยาดองเปรี้ยวเค็ม ฟอกเสมหะ แก้ประจำเดือนพิการ แก้ไอ
           ผลมะดันนำมาดองน้ำเกลือ กินแก้น้ำลายเหนียว เป็นเมือกในลำคอ

           นอกจากใช้เป็นยาแล้ว ผลมะดันยังนิยมใช้เป็นของหวาน โดยนำมาดอง แช่อิ่ม หรือเชื่อม เป็นผลไม้ดองยอดนิยมชนิดหนึ่งของคนไทยในปัจจุบัน

           เนื่องจากมะดันเป็นไม้ทนน้ำท่วมขังดีที่สุดชนิดหนึ่ง จึงเหมาะสำหรับปลูกในบริเวณที่อาจเกิดน้ำท่วม โดยเฉพาะภาคกลางหรือเขตกรุงเทพมหานคร เพราะตัดปัญหาถูกน้ำท่วมตายได้แน่นอน นอกจากนั้นทรงพุ่มมะดันยังงดงามใช้เป็นไม้ประดับสถานที่ได้ดี ปัจจุบันมะดันส่วนใหญ่เกิดจากการเพาะเมล็ด จึงมีความแตกต่างหลากหลายสูง บางต้นผลโตและดกกว่าปกติ บางต้นก็ออกผลปีละหลายครั้งต่างจากปกติที่มักออกผลปีละครั้งเดียว หากมีการคัดเลือกอย่างจริงจังก็จะได้พันธุ์มะดันที่มีคุณสมบัติพิเศษดียิ่ง ขึ้นกว่าปัจจุบัน(เช่นเดียวกับมะกอกน้ำที่พัฒนาไปก่อนแล้ว) ซึ่งจะทำให้มะดันเป็นที่นิยมปลูกกันมากขึ้น ประโยชน์แท้จริงที่คนไทยได้รับจะมีมากกว่าการนิยมปลูกไม้ผลที่มาจากต่าง ประเทศ ดังเช่น กระบองเพชรบางชนิดที่เรียกว่าแก้วมังกร เป็นต้น

ที่มา  วิชาการ.คอม

Related posts

• ถั่วพู ถั่วพื้นบ้านที่โลกกำลังจับตามอง (0)
• ติง‘ฟ้าทะลายโจร’กินมาก-ไร้แรง (0)

          ดังนั้น การปล่อยปะละเลยสุขภาพในช่องปาก จนทำให้เกิดเป็น “ แผลในปาก ” นอกจากจะทำให้เกิดอาการเจ็บแล้ว ยังรบกวนความสามารถในการรับประทานอาหาร การกลืน หรือแม้กระทั่งการพูดไปอย่างน่าเสียดาย…
          แผล ในความหมายทางการแพทย์คือ มีการหลุดลอกไปของเนื้อเยื่อผิวหนังชั้นบน ที่มีปลายประสาทและหลอดเลือดขนาดเล็กอยู่ ทำให้เกิดความเจ็บปวดและมีเลือดออก สำหรับแผลในช่องปากนั้น ส่วนใหญ่เรามักจะจำกันไม่ได้ว่าเกิดแผลในปากขึ้นได้อย่างไร แต่ถ้าเราทราบสาเหตุ ก็จะสามารถรักษาและป้องกันการเกิดเป็นซ้ำได้ แผลในปากมีหลายลักษณะ ขึ้นกับอาการและสาเหตุ อาทิ 

          แผลที่เป็นแล้วหายได้เอง ภายใน 1-2 สัปดาห์ และมักกลับเป็นซ้ำอีก คือ แผลร้อนในขนาดเล็ก (Minor Aphthous ulcer) ซึ่งเป็นกันมาก ทั้งหญิงชาย เด็กและผู้ใหญ่ เป็นแผลที่ไม่มีความอันตรายในระยะยาว แผลมักเกิดตามข้างกระพุ้งแก้ม ใต้ลิ้น ริมฝีปากด้านใน การทายาจำพวกสเตียรอยด์เฉพาะที่วันละ 2-3 ครั้ง จะช่วยให้แผลหายเร็วขึ้น ควรหลีกเลี่ยงการกระทบกระเทือนแผลบริเวณนั้น เช่น สลับไปเคี้ยวอาหารอีกข้างหนึ่งจะทำให้ลดโอกาสการเกิดเป็นแผลเรื้อรังขนาด ใหญ่ขึ้นได้ 

          การเป็นแผลร้อนในซ้ำบ่อย ๆ อาจเกิดจากการขาดสารอาหารจำพวกวิตามินบีและกรดโฟลิก การรับประทานวิตามินเสริมเหล่านี้จะช่วยลดการเกิดแผลได้ 

          อาจเกิดจากการแพ้ยาหรือสารบางอย่าง หรือการติดเชื้อโรค เช่น ไวรัส เชื้อรา แบคทีเรีย หรืออาจเป็นอาการแสดงของโรคระบบผิวหนัง โรคระบบทางเดินอาหาร ระบบเลือด รวมถึงการเป็นโรคมะเร็งในช่องปากด้วย

เมื่อใดที่เกิดแผลในปาก ลองถามคำถามเหล่านี้กับตนเอง อาจพบสาเหตุที่ทำให้เกิดแผลในปากได้

             ท่านเป็นแผลในปากบ่อยหรือไม่ เป็นนานเพียงใด ทำอย่างไรจึงหาย 
             เป็นไปได้หรือไม่ว่าช่วงก่อนที่เกิดเป็นแผลท่านได้รับความกระทบกระเทือนใด ๆ ในปาก เช่น แปรงฟันผิดจังหวะไปกระแทกโดนเนื้อเยื่อหรือเหงือก การกัดแก้มหรือกัดลิ้นระหว่างเคี้ยวอาหาร (ดังรูปที่ 3) การใส่เครื่องมือจัดฟัน ฟันปลอม ควรปรึกษาทันตแพทย์เพื่อแก้ไขข้อบกพร่องเหล่านี้ 
             การรับประทานอาหารร้อนจัด ๆ ทำให้พุพอง การใช้สารบางอย่าง เช่น น้ำยาบ้วนปาก หรือสมุนไพรแล้วเกิดการระคายเคือง อาจทำให้เกิดแผลในปากได้ ลองหลีกเลี่ยงสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ดู แล้วสังเกตว่าแผลหายภายในกี่วันและกลับเป็นซ้ำเมื่อทำสิ่งเหล่านี้อีกหรือ ไม่ 
             แผลนี้เกิดร่วมกับการมีไข้หรือไม่ แผลอาจเกิดจากการติดเชื้อ เช่น แบคทีเรีย ไวรัส ควรไปพบแพทย์ถ้ามีไข้ร่วมกับการเป็นแผลในช่องปาก 
             ตรวจร่างกายอย่างละเอียดครั้งสุดท้ายเมื่อใด มีโรคประจำตัวหรือไม่ หากมีการรับประทานยาใหม่ๆ เป็นไปได้หรือไม่ว่าอาจแพ้ยานั้น 
             มีแผลอื่น ๆ ตามร่างกาย หรือมีโรคทางระบบทางเดินอาหารใด ๆหรือไม่ 
             เคยมีประวัติความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งหรือไม่ เช่น มีใครในครอบครัวเป็นมะเร็ง เคยสูบบุหรี่หรือดื่มสุราจัดหรือไม่

          สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ หากเป็นแผลในปากแล้ว ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ เจ็บหรือไม่ แต่เป็น นานเกิน 2 สัปดาห์ ไม่ควรนิ่งนอนใจ ควรไปรับการตรวจแผลกับทันตแพทย์หรือแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เพื่อรับการวินิจฉัยแผลที่ถูกต้อง นอกจากจะได้รับการรักษาที่เหมาะสมแล้ว ท่านจะได้เรียนรู้วิธีป้องกันการเกิดแผลในภายหน้า เพื่อป้องกันการลุกลามของโรคทางระบบ รวมทั้งโรคมะเร็งในช่องปากได้อย่างทันท่วงที

ที่มา  วิชาการ.คอม

Related posts

• No related posts.

     งานครบ รอบ 80 ปี วันวิทยุกระจายเสียงไทย  ที่จัดขึ้นเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 25 กุมภาพันธ์ 2553 ที่ผ่านมา เพื่อรำลึกถึง พลเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำเเพงเพชรอัครโยธิน พระบิดาเเห่งกิจการวิทยุกระจายเสียงไทย มีนาย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี เดินทางมาร่วมเป็นประธานในการสักการะพระบรมรูป และกล่าวปาฐกถา ในหัวข้อ “บทบาทสื่อวิทยุในทศวรรษใหม่” และมอบโล่เกียรติคุณ  ให้แก่ผู้มีคุณูปการต่อสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย   โดย  FM105 MHz วิทยุไทยเพื่อเด็กและครอบครัว ได้รับมอบโล่เกียรติคุณ เป็น ผู้ที่มีอุปการะในฐานะผู้สนับสนุนกิจการของสถานีด้วยดีเสมอมา โดย นายวันชัย บุญประชา เป็นตัวแทนรับมอบโล่เกียรติคุณดังกล่าว

     นอก จากนี้ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี ยังได้เยี่ยมชมนิทรรศการด้านวิทยุกระจายเสียงของหน่วยงาน สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยในสังกัดกรมประชาสัมพันธ์คลื่นต่างๆ รวมถึงเยี่ยมชมนิทรรศการของ คลื่น FM 105 คลื่นวิทยุไทยเพื่อเด็กและครอบครัว คลื่นแห่งการเรียนรู้อย่างรื่นรมย์ โดยมีผู้ดำเนินรายการเด็ก 4 รายการ นำโดยรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง กับพี่โลมาและพี่ตาล รายการจันทร์เจ้าขา  กับพี่นก รายการรถด่วนขบวนเพลงปู๊นๆ กับป้าพรรณและพี่หลิงหลิง รายการขบวนการล้านความคิด กับพี่สีฟ้า พี่ปลาฉลาม และแฟนรายการคลื่น FM 105 สองครอบครัว ครอบครัวน้องริว เด็กชาย ธนบดี  คงจะทน และ ครอบครัวน้องกร เด็กชาย ชากร เอี่ยมจันทร์ น้องกานต์ เด็กหญิงกานต์ธิดา เอี่ยมจันทร์ ร่วมกิจกรรม ในนิทรรศการด้วย

     พร้อมกันนี้ นายกรัฐมนตรี นายสาธิต วงศ์หนองเตย รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี,  นายกฤษณพร เสริมพานิช อธิบดี กรมประชาสัมพันธ์ และนางเตือนใจ สินธุวณิก ผู้อำนวยการสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย ยังได้ลงนามเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ ขบวนการเด็กไทยไม่ดื่มน้ำอัดลม รายการขบวนการล้านความคิด ซึ่งสร้างความภาคภูมิใจให้กับ น้องริว ด.ช.ธนบดี คงจะทน ชั้น ป.4  โรงเรียนไผทศึกษา หัวหน้าขบวนการเด็กไทยไม่ดื่มน้ำอัดลม

     โดยรายการขบวนการล้านความคิด เป็นอีกหนึ่งรายการของ คลื่นFM105 ที่จุดประกายการเปลี่ยนแปลงแก่เด็กไทย โดยมีสมาชิกร่วมขบวนการกว่า 257 คน นอกจากนี้ในรายการยังมีขบวนการต่างๆ ที่เด็กๆตั้งขึ้นมา เพื่อเชิญชวนให้เพื่อนเด็กไทยหันมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทั้งขบวนการรักการอ่าน    ขบวนการเด็กไทยไม่กินขนมกรุบกรอบ ขบวนการเด็กไทยไม่กินลูกอมและ ขบวนการเด็กไทยกินผักและผลไม้ 

     ติดตามรายการต่างๆ ที่น่าสนใจของ เอฟ เอ็ม 105 MHz. คลื่นวิทยุไทยเพื่อเด็กและครอบครัว “คลื่นแห่งการเรียนรู้อย่างรื่นรมย์” สนับสุนนโดยแผนงานสื่อสร้างสุขภาวะเยาวชน (สสย.) สำนักงานสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ(สสส.)

ที่มา  สสส.

Related posts

• เป็นลม หรือ หมดสติ (0)
• เปเปอร์มาเช่ การผลิตชิ้นงานจากกระดาษ (0)
• วิทยุเพื่อเด็ก คลื่นเล็กโลกกว้าง (0)
• Walk Rally เฉลิมพระเกียรติฯ (0)
• (ฮ่อม)ห้อม และคราม สีมีชีวิต (0)

     “ชมรมหนังตะลุง มโนราห์ เพลงบอก” จ.นครศรีธรรมราช ได้ตระหนักถึงปัญหาต่างๆ เหล่านี้ จึงได้ร่วมกับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) จัดทำ “โครงการจอหนังตะลุงสื่อสร้างสุขภาพ” ขึ้นเพื่อใช้ศิลปะการแสดงพื้นบ้านของภาคใต้รณรงค์ให้ผู้ชมได้มีความรู้ความเข้าใจในเรื่องอาหารการกินที่ปลอดภัย การออกกำลังกาย ต่อต้านการสูบบุหรี่ สุรา ยาเสพติด รวมทั้งสร้างความตระหนักในการดูแลรักษาสุขภาพของตนเองและสมาชิกในครอบครัว

     นายมนต์ชัย ศรชัย เลขาธิการชมรมหนังตะลุงฯ กล่าวถึงแนวคิดในการรณรงค์ส่งเสริมสุขภาพให้กับประชาชนผ่านการแสดงพื้นบ้านอย่าง “หนังตะลุง” เพราะตระหนักว่าการเจ็บป่วยของคนส่วนใหญ่ในปัจจุบันมีสาเหตุมาจากเรื่องของการใช้ชีวิตประจำวันที่ไม่ถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการอุปโภคบริโภคอาหารหรือพืชผักที่ไม่ปลอดภัยไม่มีคุณค่าต่อร่างกาย โดยเฉพาะเรื่องของบุหรี่และเหล้า กลุ่มศิลปินพื้นบ้านจึงอยากจะใช้ศิลปะการแสดงพื้นถิ่นของภาคใต้ให้เป็นประโยชน์ต่อสังคม อย่างน้อยที่สุดให้กลุ่มศิลปินนักแสดงหันกลับมาดูแลตนเองมากขึ้นเพราะเรื่องของสุขภาพถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุด
     “ถ้ามีสุขภาพกายที่ดี ไม่เป็นโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ สุขภาพจิตก็จะต้องดีตามไปด้วย แต่ถึงแม้ว่าจะมีสุขภาพจิตดี มีเงิน มีทอง แต่ว่าป่วยเป็นโรคเจ็บออดๆ แอดๆ มันก็มีความทุกข์อยู่ตลอด ศิลปินพื้นบ้านจึงพยายามรณรงค์ผ่านการแสดงหนังตะลุงเพื่อให้ผู้ชมลดการมีภาวะเสี่ยงที่จะส่งผลเสียต่อสุขภาพ ให้เขาหันมาดูแลสุขภาพของตัวเอง รวมไปถึงคนรอบข้างให้มีสุขภาพที่ดี” นายหนังมนต์ชัยกล่าว

     โดยโครงการนี้ทาง สสส. ได้สนับสนุนการดำเนินงานด้วยการจัดทำ “จอหนังตะลุง” ขนาดความสูง 1.6 เมตร ยาว 6 เมตรจำนวน 44 ผืน ให้กับสมาชิกของชมรมหนังตะลุงฯ เพื่อใช้ในการแสดงตามงานต่างๆ ไปพร้อมกับรณรงค์ให้ความรู้ สร้างจิตสำนึกให้กับประชาชนให้เห็นถึงผลดีของการสร้างเสริมสุขภาพ อันจะทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรงปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ซึ่งบนจอหนังยังมีคำขวัญต่างๆ เพื่อกระตุ้นเตือนใจผู้ชมอาทิ “สุขภาวะที่ยั่งยืน บนวิถีชีวิตพอเพียง” เป็นต้น

     นายเฉลียว ด้วงสิน หรือ “หนังรุ่งฟ้า แสงทอง” วัย 67 ปี ประธานชมรมหนังตะลุง มโนราห์ เพลงบอก บอกว่าทุกครั้งที่มีการประชุมสมาชิกในชมรม ก็จะพยายามกระตุ้นเตือนศิลปินให้นำเรื่องราวสาระความรู้ด้านการดูแลสุขภาพไปบอกกล่าวให้กับผู้ฟังทุกครั้ง ซึ่งตัวศิลปินเองก็ต้องคอยติดตามข่าวสารต่างๆ ด้านสุขภาพในสังคมอยู่เสมอ เพื่อให้เนื้อหาที่สอดแทรกไปนั้นมีความทันสมัยทันเหตุการณ์ แต่ประเด็นหลักที่มักจะสอดแทรกอยู่ทุกครั้งก็คือการเฝ้าระวังเรื่องของยาเสพติด
     “ศิลปินพื้นบ้านจะต้องทำหน้าที่เป็นผู้เตือนสติ ไม่ให้ผู้ชมหลงไปตามกระแส จะวางตัวเป็นกลางไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด รับฟังข้อมูลจากทุกๆ ด้าน เป็นสื่อพื้นบ้านที่ช่วยสื่อสารสิ่งดีๆ ให้กับผู้ชม ซึ่งนอกไปจากความบันเทิงแล้วศิลปินพื้นบ้านจะต้องให้สิ่งดีๆ กับคนดู ให้สาระ ข้อคิด โดยนำเรื่องของสุขภาพมาแทรกเข้าไปโดยให้อิงกับสถานการณ์ปัจจุบันมากที่สุด” นายหนังรุ่งฟ้ากล่าว

     ซึ่งสาระความรู้ต่างๆ ด้านสุขภาพศิลปินพื้นบ้านสามารถสอดแทรกเข้าไปในระหว่างการแสดงหนังตะลุงได้อย่างไม่ขัดเขิน ขึ้นอยู่กับช่วงจังหวะและเทคนิคของนายหนังแต่ละคน ส่วนวิธีการนำเสนอก็จะไม่ซ้ำกันโดยขึ้นอยู่กับงาน สถานที่ ผู้ชม ซึ่งปกติแล้วผู้ชมมักจะชอบให้แทรกเนื้อหาเหล่านี้เข้าไปในตอนบทสนทนา เพราะช่วงร้องเป็นบทกลอนมักจะฟังไม่ได้ศัพท์ แต่ถ้าเป็นช่วงบทพูดก็จะฟังได้ชัดเจน

     ร.ต.อ.อาคม จอนนุ้ย หรือ “หนังอาคม ตะลุงสากล” ศิลปินพื้นบ้านที่รับราชการเป็นตำรวจอยู่ที่ สภอ.เมืองนครศรีธรรมราช กล่าวว่า หนังตะลุงมีส่วนช่วยป้องกันปัญหาด้านยาเสพติด เด็กและเยาวชนได้โดยนำเอาเรื่องราวของคดีต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ของตนเองมาเล่าสู่กันฟัง
     “อย่างเรื่องของกฎหมายที่ฟังเข้าใจยาก หรือเรื่องของสุขภาพก็เอามาพูดคุยให้เข้าใจง่ายๆ ผ่านบทสนทนาของตัวละคร ซึ่งส่วนมากจะแทรกในช่วงตลกเพราะผู้ชมมักจะเครียดมาจากการทำงาน เราก็จะแสดงให้มีมุขตลกสอดแทรกความรู้เข้าไปผู้ชมก็จะให้ความสนใจมากกว่า” นายหนังอาคมระบุ

     นายประเสริฐ ช่วยสงเคราะห์ หรือ “หนังครูประเสริฐ บันฑิตศิลป์” และ นายสนั่น ช่วยแก้ว หรือ “หนังสนั่นน้อย สงวนศิลป์” กล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่าช่วงเวลาที่สอดแทรกสาระความรู้ด้านต่างๆ ได้ดีที่สุดก็คือช่วงตลก เพราะสามารถพูดคุยได้เป็นเวลานานและคุยได้ทุกเรื่อง
     “มุมมองทางการเมือง การใช้ปุ๋ย ยา สารเคมีกำจัดศัตรูพืช การกินอาหาร ผักพื้นบ้าน การออกกำลังกาย การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ฯลฯ สามารถแทรกได้ตลอดเพราะชาวบ้านจะรู้สึกเหมือนกับว่าตัวหนังมีชีวิต และสิ่งที่ตัวหนังพูดคุยกันนั้นเป็นส่วนหนึ่งในวิถีชีวิตของชาวบ้าน” นายหนังประเสริฐกล่าว
     “หนังวิชิต หอบันเทิงศิลป์” หรือ นายวิชิต ทองสุข วัย 72 เล่าถึงการสอดแทรกความรู้ด้านสุขภาพผ่านตัวหนังตะลุงว่าสามารถคุยผ่านตัวหนังได้ทุกเรื่องไม่ว่าขณะนั้นจะแสดงเรื่องอะไรก็ตาม
     “ไม่ว่านิทานพื้นบ้าน หรือเรื่องผู้ชมชอบมากๆ เช่นสวรรค์บันดาล สายน้ำสายเลือด ก็สามารถนำความรู้ด้านสุขภาพเข้ามาพูดคุยได้ แต่ต้องให้มีความทันสมัยทันเหตุการณ์” นายหนังวิชิตกล่าว

      โครงการจอหนังตะลุงสื่อสร้างสุขภาพ นอกจากจะสร้างความภาคภูมิใจให้กับศิลปินพื้นบ้านแต่ละคนในแง่ของการมีส่วนร่วมสร้างสรรค์สังคมด้วยการให้สาระความรู้ข้อคิดดีๆ กับผู้ชมแล้ว และยังทำให้สังคมได้รัยบรู้ว่าศิลปินพื้นบ้านได้อุทิศตนเองในการทำงานเพื่อสังคมที่มีประโยชน์ต่อส่วนรวม
     “ในส่วนของผู้ชมนอกจากได้ความบันเทิงจากการแสดงแล้ว ก็จะได้สาระความรู้ ได้ข้อคิดไปจากหนังตะลุงที่สื่อสารเรื่องราวต่างๆ ด้านสุขภาพออกไป อย่างน้อยก็จะช่วยปลูกจิตสำนึก สร้างความตระหนัก หรือในช่วงเวลาหนึ่งที่เขาได้ยินตัวหนังตะลุงพูด คำพูดเหล่านั้นก็อาจสะกิดใจให้เขาหันมาดูแลรักษาสุขภาพของตนเองและคนในครอบครัว ทำให้คนในสังคมหันมาดูแลกันและกันในเรื่องของสุขภาพและยาเสพติดที่มีพิษภัยร้ายต่อสังคมมากขึ้น” นายหนังมนต์ชัยกล่าวสรุป

ที่มา  สสส.

Related posts

• No related posts.

     เมื่อวันที่ 11 มีนาคมที่ผ่านมา สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) แผนสุขภาวะทางเพศ มูลนิธิสร้างความเข้าใจเรื่องสุขภาพผู้หญิง (สคส.) โครงการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คณะศิลปศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ และโครงการกะเทยไทย: สื่อ สุขภาพ สิทธิ์และวิถีชีวิต จัดงานเสวนา “สื่อมวลชนมีส่วนหนุนเสริมสิทธิมนุษยชนของกะเทย” ผ่านข้อค้นพบเกี่ยวกับภาพลักษณ์กะเทยผ่านสื่อใน 4 เมืองท่องเที่ยว ในกรุงเทพมหานคร พัทยา เชียงใหม่ และภูเก็ต จากมุมมองและประสบการณ์จากตัวแทน ชุมชนกะเทย และสื่อมวลชน ณ ห้องประชุม 301 ชั้น 3 คณะศิลปศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์

     ณัฐยา บุญภักดี ผู้จัดการแผนงานสร้างเสริมสุขภาวะทางเพศ ในแผนงานสสส.ให้สัมภาษณ์ว่า ในฐานะที่ทำงานเรื่องสุขภาวะทางเพศ ก็ต้องการให้คนทุกเพศทุกวัยมีสุขภาวะทางเพศที่ดีเท่ากัน ทั้งในแง่ความปลอดภัย และการอยู่อย่างมีความสุขโดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติไม่ว่าจะอยูในเพศสภาพใด

   “เมื่อพูดถึงเรื่องเพศ กลุ่มคนที่มักถูกเลือกปฏิบัติจากการตีกรอบทางสังคม มักเป็นกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศ  กะเทยมักถูกกีดกันทำให้ใช้ชีวิตอยากลำบาก เช่น กะเทยหลายคนไม่ได้รับการยอมรับในอาชีพเหมือนคนทั่วไป ทำให้พวกเขาอาจถูกผลักให้ทำอาชีพที่เสี่ยงต่อการติดโรคต่างๆ เช่น ขายบริการทางเพศ เต้นอะโกโก้ หรือต้องดิ้นรนแต่งงานกับชาวต่างชาติ เพื่อให้ได้สิทธิมนุษยชนที่ดีขึ้น เราก็อยากให้สังคมมีความเข้าใจที่ถูกต้องกับคนทุกเพศทุกวัยว่า พวกเขาจะได้รับผลกระทบจากสิ่งที่สังคมตีกรอบไว้อย่างไรบ้าง ขณะเดียวกันก็สะท้อนให้เห็นว่า สังคมต้องสูญเสียทรัพยากรบุคคลที่มีค่าไป หากเราไม่สร้างความเข้าใจ และปรับเปลี่ยนทัศนคติที่ถูกต้องให้กับในสังคมในเรื่องกะเทย หรือสาวประเภทสองว่า เขาก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของสังคม ที่ควรได้รับสิทธิเท่าเทียมคนทั่วไป” ณัฐยากล่าว

     ส่วน เปรมปรีดา ปราโมช ณ อยุธยา ผู้จัดการโครงการกะเทยไทย: สื่อ สุขภาพ สิทธิ์ และวิถีชีวิตให้สัมภาษณ์ว่าจากประสบการณ์ทำงานร่วมกับชุมชนกะเทย 4 เมืองท่องเที่ยว สิ่งที่พบคือ ภาพลักษณ์ของกะเทยมักถูกนำเสนอในมิติที่จำกัด ผ่านภาพตัวตลก นางงาม หรือผู้ขายบริการทางเพศ ทำให้สังคมเกิดความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนต่อกะเทย จนบางครั้งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตของชุมชนกะเทยในสังคมไทย

   “อยากวิงวอนให้สื่อมวลชนทำความเข้าใจในความหลากหลายทางเพศ และนำเสนอภาพกะเทยในมิติอื่นๆนอกเหนือจากภาพตัวตลกที่สร้างความขบขัน หรือการให้ความสำคัญกับกะเทยในเวทีความงาม อยากให้มองว่า พวกเขามีความสามารถในอาชีพอื่นๆ เช่น เป็นแพทย์ เป็นนักวิชาการ การที่กะเทยถูกนำเสนอเป็นตัวตลก ด้วยการนำนักแสดงชายมาแต่งหญิงนั้น ทำให้พวกเขาถูกล้อเลียนในสังคม ขณะเดียวกันกะเทยที่ได้รับการยอมรับในสังคมก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งมีดหมอเพื่อให้สวย โดยเราอยากให้สื่อมวลชนช่วยกันทำความเข้าใจความหลากหลายในมิติต่างๆของกะเทยและนำเสนอให้รอบด้านมากขึ้น” เปรมปรีดาอธิบาย

     ด้าน สันติสุข มะโรงศรี โปรดิวเซอร์และพิธีกรรายการ “คนวงใน” ช่อง 11 ในฐานะสื่อมวลชน กล่าวว่า สื่อมักมองว่า กะเทย หรือสาวประเพศสอง เป็นตัวละครที่ถูกนำเสนอว่าเป็นของแปลก แต่ไม่ได้นำเสนอความคิดของพวกเขาในฐานะที่เป็นคน เช่น ถ้ามีข่าวกะเทยถูกผู้ชายหลอก ก็จะถูกนำเสนอว่า กะเทยลุ่มหลงผู้ชาย แต่ไม่ได้นำเสนอว่า เขาก็เป็นคนธรรมดา มีความรักอย่างไรบ้าง บางครั้งเรามองพวกเขาไม่เหมือนคนทั่วไป การนำเสนอภาพต่างๆของกะเทยเลยไม่ได้ทำให้เราเข้าใจเขามากขึ้น แค่รับรู้ว่าเขาเป็นของแปลกประหลาดเท่านั้น

   “ปัญหาคือว่า เราไปติดอยู่กับภาพลักษณ์ภายนอกของเขาหรือเปล่า อยากให้มองกะเทยเหมือนในหนังเรื่องอวตารว่า ถ้าเราลองให้พวกเขามาอยู่ในร่างที่เป็นเหมือนกับเรา เราก็จะไม่เห็นความแตกต่างจากคนทั่วไป มีความคิด มีจิตใจ มีมุมมองความเป็นลูกที่ดี อยากมีครอบครัว และต้องการให้สังคมยอมรับในความสามารถ หรืออยากเป็นคนที่ดีของคนที่เขารัก บางครั้งเรื่องการปรับเปลี่ยนทัศนคติของคนในสังคม มันเป็นเหมือนเรื่องเส้นผมบังภูเขา หากสังคมมองข้ามสิ่งเหล่านี้ได้ ก็จะเห็นตัวตนของพวกเขาที่ไม่แตกต่างจากเราด้วยความเข้าใจมากขึ้น” สันติสุขกล่าว

Related posts

• No related posts.

     โรงเรียนฉะเชิงเทราปัญญานุกูล หนึ่งในโรง เรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ที่เปิดการเรียนการสอนแก่เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาและออทิสติกในระดับปฐมวัยถึงการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตั้งแต่ปีการศึกษา 2539
     ภายใต้การสนับสนุนของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) สำนัก งานสร้างเสริมสุขภาพคนพิการ (สสพ.) และสถาบันวิจัยสาธารณสุข (สวรส.) จึงเล็งเห็นศักยภาพในการพัฒนาต้นกล้าต้นน้อยให้มีรากแก้วที่หยั่งรากแข็งแรงอย่างยั่งยืน ผ่านสุขภาวะ ทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ สุขภาวะทางกาย ทางสังคม ทางจิตใจ และปัญญา

     นายโต้ง พรหมกุล ครูโรงเรียนฉะเชิงเทราปัญญานุกูล กล่าวว่า การจะสื่อสารให้เด็กเหล่านี้เข้าใจต้องอาศัยสื่ออุปกรณ์แหล่งเรียนรู้และกระบวนการเรียนรู้ที่หลากหลาย ที่สามารถถ่ายทอดองค์ความรู้จากนามธรรมเป็นรูปธรรมให้เหมาะสมกับพยาธิสภาพของแต่ละบุคคล และทำให้เด็กสามารถบำบัดและฟื้นฟูผ่านกิจกรรมการสัมผัสสิ่งเร้าผ่านอายตนะภายในและภายนอกให้เกิดกระบวนการซึมซับเข้าสู่ภายในจิตใจ เกิดความรู้สึกคล้อยตาม เพื่อฝึกฝนเด็กให้เกิดศีล สมาธิ ปัญญา
     ครูโต้งยังกล่าวถึงห้อง “ธรรมานุบาล” ซึ่งเป็นพื้นที่สำหรับฝึกการทรงตัว ผ่านการย่างก้าวช้าๆ ตลอดพื้นเล่นระดับว่า จะช่วยสร้างสมาธิให้เด็กควบคู่กับการเอาหลักทางระพุทธศาสนามาสอนร่วมด้วยนั้น จะทำให้เด็กที่มีปัญหาทางปัญญา หรือเด็กออทิสติกเกิดสมาธิ เมื่อพวกเขาจดจ้องกระทำในสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างแน่วแน่
     การจัดสิ่งแวดล้อมให้สัมผัสอายตนะ 6 ทั้งภายนอกและภายในได้สัมพันธ์กับสิ่งเร้า เกิดธาตุ (รับ) รู้ ซึ่งจะนำมาสู่กระบวนการเรียนรู้ที่หลากหลาย เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพของแต่ละบุคคล เรียกว่า กระบวนการซึมซับ ทั้งด้านกาย (กายภาวนา) ด้านความประพฤติ (ศีลภาวนา) ด้านจิตใจ (จิตตภาวนา) และด้านปัญญา (ปัญญาภาวนา) ทำให้มีการกระทำโต้ตอบ ฝึกฝนอบรมตนเองโดยอาศัยสังคมที่อยู่ในสภาวะเป็นน้ำเลี้ยงที่ดีนั้นจะทำให้ เด็กเกิดพัฒนาการที่ดีขึ้น
     ด้าน น.ส.พัชรีวรรณ ตันกุระ ครูโรงเรียนฉะเชิงเทราปัญญานุกูล กล่าวถึงนักเรียนบางคนที่มีพัฒนาการช้า หรือมีความบกพร่องในการเรียนรู้ หรือเรียกว่า เด็ก “แอลดี” (Learning Disabilities – LD) นั้นจะเน้นการเรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองชอบ เพราะพวกเขามักปฏิเสธที่จะเรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ ดังนั้นเราจึงต้องเน้นให้เด็กมีสมาธิก่อน โดยอาศัยทฤษฎีให้ความรู้ต่อระบบสัมผัส เพราะเด็กจะมีระบบรับความรู้สึก คือมองเห็น ได้กลิ่น คือ ถ้าเด็กเริ่มมองเห็นว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ และจับจ้องอยู่ที่สิ่งนั้น พวกเขาก็จะเริ่มมีสมาธิ

     “เมื่อเด็กมีสมาธิ เราก็จะมีการเล่านิทานเพื่อเป็นการสร้างสติ ซึ่งเป็นการสอนให้เด็กมีคุณธรรมเบื้องต้น โดยเราเน้นให้พวกเขาเข้าสังคมได้ ผ่านการพาเด็กไปเรียนรู้ตามแหล่งชุมชน ต่างๆ พร้อมกับทำกิจกรรมทักษะการดำรงชีวิตแบบพอเพียง โดยเป็นการสอนเตรียมทักษะให้กับเด็ก” ครูพัชรีวรรณ กล่าวทิ้งท้าย

Related posts

• No related posts.

     “ตลาดนัด” จึงเป็นอีกหนึ่งสถานที่ที่เด็กจะได้เรียนรู้ซึ่งหากเดินไปซื้อของที่ร้านขายผัก พ่อแม่ผู้ปกครองต้องอธิบายให้เด็กๆ ได้รู้ถึงประโยชน์และโทษของผักแต่ละชนิด หากเดินไปร้านขายปลาอาจจะบอกถึงประโยชน์ของปลาแต่ละชนิดหรือบอกแหล่งที่มาของปลานั้นๆ และเมื่อมีการจ่ายเงินซื้อของพ่อ แม่ ผู้ปกครองอาจจะให้เด็กเป็นคนช่วยคิด เพื่อเสริมทักษะด้านคณิตศาสตร์เสริมเข้าไปให้เด็กด้วยก็ได้ ซึ่งวิธีการเหล่านี้นอกจากจะทำให้เด็กเกิดความสนุกสนานแล้ว ยังเป็นการส่งเสริมให้เด็กใฝ่เรียนรู้ตั้งแต่เด็กได้ ที่สำคัญยังเป็นการเพิ่มความสัมพันธ์ที่ดีให้เกิดขึ้นระหว่างครอบครัวได้อีกด้วย

     การสร้างความสัมพันธ์ให้เกิดขึ้นระหว่างสังคมก็เป็นอีกหนึ่งผลพลอยที่เกิดขึ้นในตลาด เป็นการสอนให้เด็กได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกับคนอื่น กล้าคิดกล้าแสดงออก ไม่ประหม่าเมื่อต้องอยู่ในสังคม ที่สำคัญเป็นการสร้างเกาะป้องกันเด็กให้ห่างไกลจากภัยทางสังคมได้เป็นอย่างดี
     อย่างไรก็ตามนอกเหนือจากความรู้ที่เด็กได้รับแล้ว ผู้ปกครองยังต้องคอนสอนเด็กให้รู้ถึงภัยต่างๆ ที่จะถามมาด้วย เพราะปัจจุบันตลาดนัดส่วนใหญ่ ได้มีพ่อค้าหัวใสหวังกำไรจาก “ตลาดนัด” ด้วยการหากลยุทธ์เพื่อล่อลวงเด็กมากมาย ไม่ว่าจะเป็นของเล่นที่ไม่มีประโยชน์ หรือรวมไปถึงเครื่องเล่นต่างๆ ที่มีมาวางไว้เพื่อลวงให้เด็กเกิดการอยากเล่น อยากรู้ และอยากลองเล่น…
     ดังนั้นการที่พ่อแม่จะให้ลูกเข้าไปเล่น ควรคำนึงตรวจสอบในเรื่องของตัวเครื่องเล่นว่ามีความคงทนแข็งแรงหรือไม่ และ ตัวเครื่องเล่นสะอาดพอที่จะให้ลูกเข้าไปเล่นหรือเปล่า

     ไม่ว่าจะเป็น เครื่องเล่นจำพวกบ้านลม จะมีคราบน้ำมันและฝุ่นต่างๆ มากมายเกาะอยู่ถ้าเด็กๆ เข้าไปเล่นก็จะทำให้ไม่สบายหรือติดโรคต่างๆ มาได้ เพราะไม่แน่!! เด็กที่มาเล่นเครื่องเล่นบางคนอาจป่วยและนำเชื้อโรคแพร่กระจายสู่บุตรหลานเราได้ จากนั้นต้องตรวจดูว่าบ้านพลาสติกหลังใหญ่นี้มีรอยปะหรือมีลักษณะของรูปทรงผิดปกติหรือไม่ หากประมาทเมื่อมีเด็กเข้าไปเล่นเป็นจำนวนมากบ้านลมอาจแตกทำให้เกิดอันตรายต่อตัวเด็กได้ ส่วนเครื่องเล่นจำพวกเรือเหาะ ที่แกว่งไปมาลักษณะเป็นวงกลม โดยใช้เหล็กเส้นบางๆ เป็นตัวยึด เครื่องเล่นแบบนี้น่ากลัวมากเพราะสนิมที่เกาะอยู่ตามเหล็กนั้นจะทำให้ข้อต่อต่างๆ หลุดได้ง่าย พ่อแม่จึงต้องใสใจเป็นพิเศษหากจะให้ลูกเล่นเครื่องเล่นชนิดนี้เพราะแรงเหวี่ยงนั้นแรงและเร็วถ้าเด็กตกลงไปจะเป็นอันตรายอย่างมาก

     การป้องกันและตระหนักถึงความปลอดภัยของลูกจึงเป็นเรื่องที่จำเป็น เช่นเดียวกันคุณแม่ลูกหนึ่งย่าง นางนภาพร สอนทรง ได้เล่าถึงประสบการณ์การเดินตลาดนัดกับลูกสาวว่า “ส่วนใหญ่เวลาไปตลาดนัดในหมู่บ้าน จะพาลูกสาวไปซื้อของด้วยเป็นประจำ แต่จะไม่ปล่อยให้ลูกเข้าไปเล่นของเล่นในตลาดนัดเพียงลำพัง เพราะดูจากสภาพที่เก่าและสกปรกมีแต่คราบฝุ่นจึงกลัวว่าจะเกิดความไม่ปลอดภัยกับลูก เพื่อเป็นการป้องกันคนที่เรารักจึงไม่ได้ปล่อยให้ลูกเข้าไปเล่นเครื่องเล่นเหล่านั้นเลย”

     อย่างไรก็ตาม ถ้าลูกไม่ยอมไปเดินตลาดกับพ่อแม่ แต่รบเร้าอยากจะเล่นเครื่องเล่นให้ได้ พ่อแม่ต้องพูดกับลูกดีๆ พร้อมกับอธิบายเรื่องราวให้กับลูกฟังอย่าใช้ความรุนแรงกับเด็กเพราะเด็กจะไม่เข้าใจในสิ่งที่พ่อแม่กระทำ อธิบายด้วยเหตุผลว่าไม่ปลอดภัยเพราะอะไร เด็กก็จะเข้าใจ และพร้อมจะเชื่อฟังในความหวังดีของพ่อแม่

     หากห้ามลูกให้เลิกเล่นไม่ได้นั้น!! จำเป็นอย่างยิ่งที่พ่อแม่ไต้องดูแลเอาใจใส่ลูกเป็นพิเศษ ไม่ควรปล่อยให้เด็กอยู่กับเครื่องเล่นตามลำพังโดยเด็ดขาด เพราะนั่นอาจเกิดอันตรายกับตัวเด็กโดยไม่คาดคิดได้!!

Related posts

• ภูมิปัญญาจีน ยุคสมัยไม่ทำให้ความรู้เก่า (0)

           ในปัจจุบันเราต้องยอมรับว่ากำลังเผชิญอยู่กับปัจจัยเสี่ยงหลาย ๆ อย่าง เรื่องของสุขภาพก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งซึ่งเราควรให้ความสำคัญให้มาก เพราะถ้าหากสุขภาพทรุดโทรมก็จะมีโรคภัยไข้เจ็บเข้ามาเบียดเบียนอยู่เรื่อย ๆ พฤติกรรมการบริโภคก็เป็นตัวแปรสำคัญในการเกิดโรค เช่น ถ้าหากว่าเรารับประทานอาหารที่มีไขมันสะสมเป็นเวลานาน ก็จะเกิดภาวะไขมันสูงในเลือด ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญต่อการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ-ตัน ก่อนอื่นเราจึงควรทำความรู้จักกับคำจำกัดความของคำว่าไขมันในเลือดกันเสียก่อนเพื่อจะได้ทราบถึงที่มาของภาวะดังกล่าว

           ไขมันที่ลอยตัวในเลือด (Lipoprotein) แบ่งออกเป็น 3 ประเภท โดยใช้เกณฑ์ความหนาแน่นจากการรวมตัวของไขมัน และชนิดของไขมันที่เป็นส่วนประกอบ ซึ่งถ้ามีการจับตัวกันหลวม ๆ และมีไตรกลีเซอร์ไรด์เป็นส่วนประกอบหลักจะมีความหนาแน่นน้อย เรียกว่า VLDL (Verylow density lipoprotein) ส่วนไขมันที่จับตัวกันดีขึ้นและมีโคเลสเตอรอลเป็นส่วนประกอบหลัก เรียกว่า LDL (Low density lipoprotein) และถ้าเกาะกลุ่มกันดียิ่งขึ้นและมีโคเลสเตอรอลเป็นส่วนประกอบหลักเช่นกันก็จะเป็น HDL (Hight density lipoprotein) ซึ่งไขมันที่จับตัวกันหลวม ๆ นี้เป็นตัวร้าย ทำให้เกิดการอุดตันในเส้นเลือด ส่วนไขมันที่จับตัวกันหนาแน่นจัดว่าเป็นไขมันผู้พิทักษ์ ช่วยลดการสะสมของไขมันในผนังเส้นเลือด โดยทั่วไปการตรวจระดับไขมันในเลือดจะมีค่าที่รายงานเป็น 2 ชนิด คือ โคเลสเตอรอล (Cholesterol) และไตรกลีเซอร์ไรด์ (Triglyceride)

           หากตรวจพบโคเลสเตอรอลในเลือดสูง อาจเกิดจาก Lipoprotein ที่สูงได้ 2 ชนิด

           * ดังนั้นถ้าพบว่าโคเลสเตอรอลสูงจะต้องแยกว่าตัวที่สูงเป็นตัวร้าย (LDL) หรือผู้พิทักษ์ (HDL)

           ไตรกลีเซอร์ไรด์ (Triglyceride) ถ้าไตรกลีเซอร์ไรด์มีปริมาณสูง ก็จะต้องควบคุมอาหารโดยลดของมัน ของหวาน และแอลกอฮอล์ ออกกำลังอย่างเหมาะสมเพื่อเพิ่มการใช้พลังงาน และช่วยในการทำงานของหัวใจ และเมื่อออกกำลังกายอย่างพอเหมาะพอดีถูกวิธีและสม่ำเสมอแล้ว ระดับไตรกลีเซอร์ไรด์ มักจะลดลง และสามารถเพิ่มปริมาณไขมันผู้พิทักษ์ได้

           พฤติกรรมการบริโภคเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการที่จะควบคุมปริมาณไขมันใน เลือด อาหารไทยซึ่งได้ชื่อว่ามีความหลากหลายและมีการนำเอาพืชผักสมุนไพรที่มี คุณสมบัติในการรักษาโรคต่าง ๆ มาประกอบอาหาร ทำให้เราสามารถเลือกรับประทานอาหารที่เหมาะสมกับสภาวะร่างกายเพื่อประโยชน์ สูงสุด สำหรับผู้ที่ต้องการควบคุมปริมาณไขมันในเลือดควรเลือกบริโภคอาหารที่มี ปริมาณไขมันแต่น้อยและไม่ควรบริโภคไขมันเกิน 30 % ของปริมาณพลังงานที่ได้รับ โดยจำแนกตามความเหมาะสม การควบคุมอาหารที่มีไขมันนอกจากพิจารณาถึงปริมาณไขมันโดยรวมแล้ว ยังต้องพิจารณาถึงชนิดของไขมันที่ใช้ประกอบอาหาร ซึ่งแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ 

           1.ไขมันอิ่มตัว (Saturated fat) พบได้ในน้ำมันสัตว์ นมระเหย เนย น้ำมันมะพร้าว และ น้ำมันปาล์ม มีวิธีสังเกตง่าย ๆ ด้วยการที่วางทิ้งไว้ก็จะจับตัวเป็นไขได้ง่าย ไขมันกลุ่มนี้ถ้ากินมากจะทำให้ระดับโคเลสเตอรอลสูง 
           2.ไขมันไม่อิ่มตัว (Unsaturated fat) พบได้ในน้ำมันพืชอื่น ๆ เช่น น้ำมันถั่ว นํ้ามันงา น้ำมันมะกอก และไขมันจากปลาทะเล (น้ำลึก) การรับประทานไขมันกลุ่มนี้ในปริมาณที่พอเหมาะจะช่วยลดระดับโคเลสเตอรอลใน เลือดได้ และไขมันจากปลายังมีคุณสมบัติพิเศษซึ่งทำให้เลือดไม่เป็นลิ่ม ป้องกันการอุดตันในเส้นเลือดได้อีกด้วย

           นอกจากปริมาณไขมันในอาหารแล้ว มีอีกสิ่งหนึ่งที่ควรคำนึงถึงก็คือ ปริมาณแคลอรี เพราะถ้าหากร่างกายได้รับแคลอรีมากเกินความต้องการที่ใช้ในชีวิตประจำวัน แคลอรีเหล่านั้นก็จะเปลี่ยนสภาพเป็นไขมันและสะสมในร่างกาย ทำให้น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นและเป็นการบั่นทอนสุขภาพอีกด้วย ซึ่งความต้องการพลังงานของร่างกายในแต่ละบุคคลก็แตกต่างกันออกไปตามวัย ในสภาวะปกติและน้ำหนักไม่เกินกำหนด วัยเด็ก 4 – 8 ปี ประมาณ 1,800 แคลอรี/วัน วัยรุ่นหญิง 7 – 10 ปี ประมาณ 2,400 แคลอรี/วัน วัยรุ่น ชาย 9 – 12 ปี ประมาณ 2,900 แคลอรี/วัน ผู้ใหญ่ ต้องการ 30<แคลอรี/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วันโดยในเพศชายจะต้องการมากกว่าเพศหญิงประมาณวันละ 500 แคลอรี และในผู้ที่ต้องการลดน้ำหนัก จะต้องบริโภคน้อยกว่าความต้องการวันละประมาณ 500 – 1,000 แคลอรี ผู้สูงอายุ ต้องการเพียง 20 – 25 แคลอรี/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน

           ดังนั้นเราจึงควรรู้จักประมาณอาหารที่จะรับประทานในแต่ละมื้อ เพื่อจะได้สามารถควบคุมปริมาณไขมันในเลือด อันจะนำมาซึ่งสุขภาพที่ดี อายุยืนและมีหัวใจดีมีสุข

ที่มา  วิชาการ.คอม

Related posts

• ลดโคเลสเตอรอล ด้วยอาหารเสริม (0)
• กินอย่างไร เมื่อโคเลสเตอรอลในเลือดสูง (0)
• 15 วิธีลดโคเลสเตอรอล(ไขมันในเลือด) (0)

         จากการไปร่วมพิธีเปิดศูนย์เรียนรู้และขยายพันธุ์สมุนไพร  ตำบลบ้านน้ำพุ  อำเภอคีรีมาศ  จังหวัดสุโขทัย  เมื่อปลายปีที่ผ่านมา  มีฐานเรียนรู้อยู่ฐานหนึ่งที่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากชาวบ้าน  คือ  ฐานเรียนรู้น้ำสมุนไพรข้าวก่ำ  เพราะน้ำสมุนไพรที่ว่านั้นคือสาโทจากข้าวก่ำนั่นเอง  ทำเอาผู้ชมแก้มแดงกันเป็นแถว

          นอกจากน้ำสมุนไพรที่ว่าแล้ว  ข้าวก่ำสีออกดำม่วงดูน่าสนใจไม่น้อย  ด้วยสรรพคุณหลากหลาย  ขนาดผู้ใหญ่กล  โฉมคุ้ม  ยกย่องในสวมมงกุฏ  “นางพญาข้าว”

           “ก่ำ” ในภาษาอีสานแปลว่า “ดำ” “คล้ำ” มีวรรณกรรมอีสารเรื่องหนึ่งชื่อ “ท้าวก่ำกาดำ” ตัวละครมีผิวดำเหมือนจรกาในวรรณกรรมไทย  ข้าวก่ำจึงหมายถึงข้าวที่มีสีดำ  หรือมีสีออกแดงม่วงแล้วแต่พันธุ์  ส่วนใหญ่นำมาหุงข้าวนึ่ง  หรือทำเป็นขนมอย่างข้าวหลาม ขนมเทียน หรือข้าวแต๋น

           ภูมิปัญญาของชาวล้านนาในอดีต  จะใช้ประโยชน์จากข้าวก่ำในหลายด้าน  อาทิ  จะปลูกข้าวก่ำหัวไร่(บริเวณช่องน้ำเข้านา)  เชื่อกันว่าจะช่วยป้องกันโรคและแมลงที่จะมารบกวนต้นข้าวในนาได้  ส่วนคุณสมบัติทางยาจะใช้ป้องกันการตกเลือดในสตรีหลังคลอดรักษาอาการท้องร่วง  และโรคผิวหนังบางชนิด

           ทั้งนี้ คณะเกษตรศาสตร์  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้จัดตั้ง  “หน่วยงานวิจัยข้าวก่ำ” เพื่อรวบรวมและอนุรักษ์พันธุกรรมข้าวก่ำพื้นเมืองของไทย  ด้วยสรรพคุณทาง “แอนโทไซยานิน” และ “แกมมาโอซานอล” ช่วยป้องกันโรคหัวใจ  ลดคลอเลสเตอรอล ลดน้ำตาลในเส้นเลือดยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งกระเพาะอาหารยับยั้งการหลั่งกรดในกระเพาะอาหาร  ยับยั้งการรวมตัวของเกล็ดเลือด ฯลฯ

          นี่แหละ  เขาเรียกว่า  ดำดี…ได้ใจ   ไม่ต้องเสียเงินค่าหยูกค่ายาหลายอยู่นะ

ที่มา  วิชาการ.คอม

Related posts

• No related posts.