เมื่อปี พ.ศ.2503 ได้มีการนำยานี้มาใช้เป็นครั้งแรกในการรักษาโรคติดเชื้อพยาธิ “ทริโคโมแนส” (เป็นสาเหตุของอาการตกขาวในเพศหญิงและอุจจาระร่วงเรื้อรัง ทั้งในชายและหญิง)
พ.ศ.2510 ได้มีผู้ทดลองใช้ยานี้รักษาโรคติดเชื้อพยาธิ “อะมีบา” (ทำให้เกิดโรคฝีบิดในตับ โรคบิดมีตัว และอาการตกขาว) ปรากฏว่าได้ผลดี สามปีต่อมา (2512) มีผู้ลองใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่ไม่ใช้ออกซิเจนในการดำรงชีพ (เกิดฝีหนองตามอวัยวะต่างๆตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เช่น ฝีในสมอง หนองใน ช่องหูส่วนกลาง โพรงหนองที่รากฟัน ฝีในปอด ฝีในท้อง ฯลฯ)
นับได้ว่า เป็นยาที่มีคุณประโยชน์มากหลายด้าน เป็นยาที่ปลอดภัยพอสมควรและราคาค่อนข้างถูก มีผู้ทำการดัดแปลงโครงสร้างเคมีบางอย่างของยาเมโทรไนดาโซลจนได้เป็นยา อนุพันธ์ในกลุ่มเดียวกันอีกคือ ยาไทไนดาโซล (tinidazole) และออร์ไนดาโซล (Ornidazole) ซึ่งมีประสิทธิภาพดีขึ้นและราคาก็แพงขึ้น
⇒ สรรพคุณ
1. ใช้รักษาโรคติดเชื้อจากพยาธิต่อไปนี้
– อะมีบา ไกอาร์เดีย ทริโคโมแนส
2. ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียชนิดที่ไม่ใช้ออกซิเจน
ในที่นี้จะขอแนะนำการใช้ยานี้เพื่อรักษาโรคที่พบบ่อย 2 ชนิดตามตาราง ส่วนโรคอื่นจะไม่ขอกล่าวถึงเพราะบางโรคพบน้อย บางโรคมีปัญหาในการวินิจฉัยและรักษา ควรอยู่ในความดูแลของแพทย์จะดีกว่า
