โรคหัวใจพิการในเด็กจำนวนไม่น้อยมีความรุนแรง แต่รักษาให้ดีขึ้นและหายขาดได้ อย่างไรก็ตาม หากไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง ก็อาจเสียชีวิตหรือพิการไปตลอดชีวิต นอกจากนั้น ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ก็นับวันจะสูงขึ้นเรื่อยๆ  สังคมไทยเราในปัจจุบันนี้ ท่ามกลางความเจริญเติบโตของระบบเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรม กอปรกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพความเป็นอยู่ ยังมีเด็กด้อยโอกาสอีกเป็นจำนวนมากที่ได้รับความทุกข์ยากเพียงเพราะเขาเกิดมาในครอบครัวที่ยากจนหรืออยู่ในชนบทห่างไกลแพทย์ ยิ่งถ้าเขาเหล่านั้นมีหัวใจที่พิการ โอกาสที่จะได้รับการรักษาพยาบาลและดูแลสุขภาพอย่างถูกต้องแทบจะไม่มีเลย ชีวิตน้อยๆที่บริสุทธิ์อาจหมดโอกาสที่จะเติบใหญ่อย่างสมประกอบและมีคุณค่าเป็นพลเมืองดีของชาติ ตลอดชีวิตที่เกิดมาต้องดิ้นรนต่อสู้กับโรคร้ายแบบสิ้นหวัง  ด้วยความมุ่งมั่นที่จะช่วยเหลือเด็กไทยผู้เคราะห์ร้ายเหล่านี้ ให้มีสภาพชีวิตและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นบ้าง เพื่อให้เขาสามารถพึ่งตนเองได้โดยไม่ต้องเป็นภาระต่อสังคม เพื่อประโยชน์ต่อส่วนรวมและประเทศชาติในอนาคต มูลนิธิเด็กโรคหัวใจจึงเกิดขึ้นในปีพุทธศักราช 2524 โดยกลุ่มของผู้มีจิตศรัทธาในสาธารณประโยชน์ร่วมกับคณะแพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางโรคหัวใจเด็ก และด้วยพระกรุณาธิคุณของสมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ที่ทรงรับมูลนิธิฯไว้ในพระอุปถัมภ์เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2527 มูลนิธิฯจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น มูลนิธิเด็กโรคหัวใจ ในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ตั้งแต่นั้นมา

บริจาคให้… เด็กยากไร้หัวใจพิการ   มูลนิธิเด็กโรคหัวใจ ในพระอุปถัมภ์ของ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ชั้น 4 อาคารเฉลิมพระบารมี 50 ปี 2 ซอยศูนย์วิจัย ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ บางกะปิ ห้วยขวาง กรุงเทพฯ 10320 โทร. 0-2716-6070, 0-2716-6071, Fax 0-2716-6109 โอนเงินเข้าบัญชีออมทรัพย์  ในนามมูลนิธิเด็กโรคหัวใจฯ ธนาคาร สาขา เลขบัญชี ธนาคารกรุงเทพ ศรีย่าน 110-0-62027-5 ธนาคารยูโอบี สุขุมวิท 101/1 074-2-22371-2 ธนาคารไทยพาณิชย์ ชิดลม 001-5-47225-0  โปรดส่งใบนำฝาก หรือ โทรศัพท์แจ้งมายังมูลนิธิ เพื่ออกใบเสร็จได้ถูกต้องและรวดเร็ว (ใบเสร็จรับเงินสามารถนำไปลดหย่อนภาษีได้)

เรียบเรียงโดยกระปุกดอทคอม
ภาพประกอบจากหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

          เสียงเห่าหอนของเหล่าบรรดาสุนัขนับร้อยๆ ตัว ดังโหยหวนออกมาจากบ้านหลังเก่าแลดูทรุดโทรมหลังหนึ่งมานานกว่า 35 ปีแล้ว บ้านหลังที่ว่านี้ตั้งอยู่ภายในซอยแคบๆ ข้างกำแพงวัดประยูรธรรมาราม จังหวัดปทุมธานี ซึ่งถ้ามองแค่เพียงผิวเผิน ก็คงไม่มีอะไรแตกต่างไปจากบ้านหลังอื่นๆ แต่ภายใต้ความเสื่อมโทรม อึดอัด คับแคบ กลับมีพื้นที่เล็กๆ ให้สิ่งมีชีวิตอีก 335 ชีวิตอาศัยอยู่

          “บ้านนี้มีหมา 303 ตัว แมว 30 ตัว ห่าน 1 ตัว และฉันอีก 1 คน รวมแล้ว 335 ชีวิต หมาแมวส่วนใหญ่เป็นหมาแมวจรจัดพลัดหลงเข้ามา หลายตัวเจ้าของก็เอามาปล่อยทิ้งไว้จนหิวโซใกล้จะอดตาย บางตัวก็เจ็บป่วยพิการไม่สมประกอบ ฉันจึงเก็บมาเลี้ยงไว้ทั้งหมด” คำบอกเล่าของเจ้าของบ้านหรือ มณี แสงจันทร์ หรือที่ชาวบ้านเรียกกันคุ้นเคย ว่า ยายติ๋ม หญิงชราร่างเล็กหลังงองุ้ม ใบหน้าเหี่ยวย่นและฟันฟางหักจนเกือบหมดปาก แต่ท่าทางการเคลื่อนไหวยังคงดูกระฉับกระเฉงและแข็งแรงในวัย 73 ปี

          ทุกๆ เช้าตรู่ ยายติ๋มจะเดินตรวจตราสมาชิกหมาและแมวทั้งหมดทีละตัวๆ ว่ามีสุขภาพอาการเป็นอย่างไรบ้าง ก่อนจะเดินทางไปตลาดสดเพื่อหาซื้อข้าวสารเป็นกระสอบ ซี่โครงไก่อีกหลายตัว อาหารเม็ดสำหรับสุนัขถุงใหญ่ พร้อมกับเอ่ยปากขอเศษผักเศษหมูข้างเขียงที่เขาเหลือ แล้วกลับบ้านมาปรุงเป็นอาหารให้แก่เพื่อนร่วมชายคา ที่ต่างรอคอยด้วยความหิวโหย ชีวิตของยายติ๋มดำเนินไปเช่นนี้มานาน 40 ปีแล้ว 

          ยายติ๋มรำลึกถึงอดีตให้ฟังว่า ด้วยความที่เป็นคนรักสัตว์ ทำให้เวลาที่ไปเจอหมาจรจัดผอมโซจนเห็นซี่โครง ก็จำต้องควักเงินซื้อกับข้าวกับปลาให้กิน หรือเวลาที่มีหมาแมวบาดเจ็บพิการพลัดหลงเข้ามาในบ้าน ก็ต้องพาไปหาหมอรักษาแล้วให้ที่พักให้อาหารจนหายป่วยแข็งแรงดี ก่อนจะปล่อยไปตามยถากรรม แต่พวกเขาก็ไม่เคยไปไหนไกล ยังกลับมาวนเวียนป้วนเปี้ยนอยู่หน้าบ้านจนต้องรับเลี้ยงไว้ มันเหมือนกับคนที่อยู่บนหลังเสือ อยากจะลงก็ลงไม่ได้ ลำบาก เพราะจากที่แรกๆ ที่มีแค่ 4-5 ตัว ก็เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็น 20 ตัว เวลาผ่านไปก็มีทั้งคนมาปล่อยทิ้งไว้บ้าง เราสงสารไปเก็บมาเลี้ยงไว้บ้าง จนกลายมาเป็นหลาย 100 ตัวอย่างทุกวันนี้ ลูกๆ หลานๆ ก็บ่นจนไม่รู้จะบ่นยังไงแล้ว เขาก็เข้าใจว่าแม่ทำอย่างนี้แล้วมีความสุข จะให้ทิ้งก็ทิ้งไม่ได้ ชีวิตทั้งชีวิตนะคุณ เราก็ปล่อยทิ้งเขาให้อดตายไม่ได้หรอก  

          ลูกๆ ทั้งสามของยายติ๋มแยกย้ายไปมีครอบครัวกันหมดแล้ว แม้ยายติ๋มจะใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้เพียงลำพัง หลังจากที่สามีคู่ชีวิตตายจากไป สิ่งที่แกเรียกว่าห้องนอนนั้นต่อเติมไว้อยู่เหนือที่อยู่อาศัยของบรรดาหมาและแมวทั้งหมด เป็นเพียงพื้นที่แคบๆ ที่ยกสูงไว้สำหรับพักผ่อนนอนหลับ และในแต่ละเดือนแกจะได้รับเงินใช้จ่ายต่างๆ จากลูกๆ ตกเดือนละประมาณ 1.2 หมื่นบาท เงินจำนวนดังกล่าว อาจทำให้หญิงชราอยู่ได้อย่างสบายๆ ในช่วงบั้นปลายชีวิต ถ้าไม่ต้องมานั่งแบกรับภาระอันหนักอึ้งอย่างทุกวันนี้ 

          “ฉันต้องเสียค่าใช้จ่ายเรื่องอาหารการกินของพวกนี้ ตกวันละประมาณ 1,800 บาท ทั้งค่าข้าวสารวันละ 60 กิโลกรัม ก็ประมาณครึ่งกระสอบ 900 กว่าบาท รวมถึงค่าจ้างคนงาน 2 คน คนละ 200 บาทต่อวัน นี่คือค่าใช้จ่ายหลักๆ ที่ต้องเสียไปในแต่ละวัน และต้องเสียค่าเช่าบ้านอีกเดือนละ 4,000 บาท รวมค่าน้ำค่าไฟแล้วก็ร่วมๆ 1 หมื่นบาท มีหลายคนสงสัยว่า ฉันไปเอาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากไหน ก่อนหน้านี้ฉันขายบ้านที่สุพรรณไปแล้ว 2 หลัง ที่ไร่ที่นาซึ่งเป็นมรดกตกทอดก็ต้องไปขายให้ญาติน้อง แบ่งเงินจากส่วนนั้นมาเดือนละ 3 หมื่น เอามาจุนเจือตรงนี้ นี่ก็ยังไม่รู้เลยว่า ถ้าส่วนแบ่งของฉันหมด จะเอาเงินจากที่ไหนมาเลี้ยงดูพวกมัน แรกๆ ก็มีแต่คนด่าหาว่าบ้า เอาหมาเอาแมวจรจัดมาเลี้ยงไว้ทำไมตั้งเยอะแยะ บางคนก็บอกให้เอาไปทิ้งหรือเอาไปขาย แต่ฉันก็ไม่ทำ อยู่ด้วยกันมาเป็นสิบๆ ปี ใครจะกล้าทอดทิ้งได้ลงคอ” ยายติ๋ม เล่า

          ทั้งนี้ ยายติ๋มเคยไปขอความช่วยเหลือจากองค์กร สมาคม หรือแม้แต่มูลนิธิต่างๆ ที่เกี่ยวกับสัตว์ถูกทอดทิ้งมาหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้รับความช่วยเหลือใดๆ เลย และเมื่อหลายปีก่อนเรื่องราวของยายติ๋มเคยมีรายการโทรทัศน์ชื่อดังรายการหนึ่ง นำไปถ่ายทอดออกสู่สายตาสาธารณชน พร้อมๆ กับช่องทางความช่วยเหลือโดยลงหมายเลขบัญชีของแกไปด้วย ทำให้คนไทยทั้งประเทศที่ได้ชมต่างก็รู้สึกเวทนาสงสาร และนับถือหัวจิตหัวใจของหญิงชราใจบุญตัวเล็กๆ คนนี้ 

          ยายติ๋ม เปิดใจอีกว่า ช่วงนั้นก็มีหลายคนเดินทางมาดู มาเยี่ยมชมให้กำลังใจ แล้วก็ให้ความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่น เงินจำนวนไม่มาก เอาข้าวสาร เอาอาหารเม็ดสำหรับหมาแมวมาให้ แต่ก็เป็นแค่ช่วงแรกๆ เท่านั้น หลังจากนั้นก็มีแต่คนเอาหมาและแมวมาปล่อยทิ้งไว้หน้าบ้าน แม้กระทั่งหลอกถามที่อยู่เพื่อจะเอาพวกมันมาทิ้งไว้ เช่น มีคนโทรมาถามว่าบ้านยายอยู่ไหน จะไปเยี่ยมไปช่วยเหลือ ฉันก็บอกทางเขาเสร็จสรรพ รอเท่าไรเขาก็ไม่มา แต่พอตกกลางคืนได้ยินเสียงรถ กระบะมาจอดเอี๊ยดดังสนั่น หมาแมวในบ้านก็เห่าหอนกันลั่นซอย พอออกไปดู ก็เจอหมาเกือบ 10 ตัวถูกใส่กล่องมาปล่อยทิ้งไว้หน้าบ้าน

          “ฉันขอร้องไว้ตรงนี้เลย ให้ฉันกราบให้ฉันไหว้ยังไงก็ได้ ขอเถอะนะ อย่าเอาหมาเอาแมวมาปล่อยที่นี่อีก แค่นี้ฉันก็จะเลี้ยงไม่ไหวอีกแล้ว จะตายกันหมดทั้งบ้านแล้ว ทุกวันนี้ฉันมีปัญญาเลี้ยงมันแค่วันละมื้อเท่านั้น ฉันอดได้ไม่เป็นไรหรอก ทุกวันนี้ฉันก็กินวันละเล็กน้อยเท่านั้น อาศัยข้าวก้นบาตรวัดกินประทังชีวิตให้พออิ่มไปวันๆ แต่หมาแมวพวกนี้สิ ต้องหาเงินมาซื้อข้าวสารให้มันกิน เมื่อก่อนมีคนใจบุญเอาข้าวสารมาให้เป็นถุง ถุงใหญ่ๆ แต่สองสามปีนี้ก็หายหน้าหายตาไป เพราะเขาบอกว่าเขาก็ลำบากเหมือนกัน” เสียงของยายติ๋มบ่งบอกความรู้สึกอัดอั้นตันใจ และน้ำตาของยายเริ่มไหลออกมา 

          ตลอดระยะเวลา 40 ปีที่ผ่านมา อาจเรียกได้ว่าชีวิตของยายติ๋ม-มณี แสงจันทร์ วัย 73 ปี คนนี้กำลังเผชิญกับปัญหาที่ไม่อาจแบกรับมันได้อีกต่อไป “ถ้าฉันตาย ใครจะดูแลพวกมัน” นี่คือสิ่งที่แกถามตัวเองอยู่ทุกค่ำคืน ก่อนจะปิดตาหลับลงด้วยความเหน็ดเหนื่อยใจ 

          ณ เวลานี้ หมาแมวจรจัดพิการทั้ง 333 ตัว ต่างก็ไม่รู้ว่าหญิงชราตัวเล็กๆ ที่คอยหาข้าวหาน้ำ คอยปรนนิบัติพวกมันยามเจ็บไข้ได้ป่วยคนนี้ จะอยู่ดูแลพวกมันได้อีกนานเท่าไหร่ เช่นเดียวกับหญิงชราเจ้าของบ้านที่ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่า วันพรุ่งนี้และวันต่อๆ ไป จะมีปัญญาหาเงินมาเลี้ยงพวกมันได้อีกนานแค่ไหน…ใครเล่าจะไปรู้

                  ไทยประกันชีวิตเชื่อมั่นนโยบาย CSR มาถูกทาง เผยผลวิจัยสถาบันไทยพัฒน์ระบุสมบูรณ์แบบทั้งที่อยู่ในกระบวนการทางธุรกิจและที่เกิดขึ้นภายหลัง ชี้เป็นส่วนผลักดันให้ธุรกิจเติบโตอย่างยั่นยืน ย้ำ CSR แท้ต้องเกิดจากการแรงขับภายในองค์กร
                  นางสาวภาสินี ปรีชาธนาพล ผู้จัดการฝ่าย สายงานสื่อสารองค์กร บริษัท ไทยประกันชีวิต จำกัด เปิดเผยว่า ไทยประกันชีวิตเป็นบริษัทประกันชีวิตที่ดำเนินนโยบายด้านกิจกรรมเพื่อมุ่งสร้างความรับผิดชอบต่อสังคม หรือ CSR (Corporate Social responsibility) ครบวงจรและสมบูรณ์แบบ โดยดำเนินกิจกรรมภายในและภายนอกองค์กรที่คำนึงถึงผลกระทบต่อสังคมทั้งต่อผู้ที่เกี่ยวข้องกับองค์กรโดยตรง อาทิ ลูกค้า พันธมิตรธุรกิจ พนักงาน และผู้ที่เกี่ยวข้องกับองค์กรโดยอ้อม อาทิ ประชาชนทั่วไป หรือบริษัทประกันชีวิตแห่งอื่น
 จากผลการวิจัย “CSR แท้ CSR เทียม ตัดสินอย่างไร” ของสถาบันไทยพัฒน์ พบว่า กิจกรรม CSR แบ่งออกตามทรัพยากรที่ใช้ในกิจกรรม หากเป็นกิจกรรมที่ใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ภายในองค์กรเป็นหลัก เรียกว่า Corporate-driven CSR และกิจกรรมที่ใช้ทรัพยากรนอกองค์กรเป็นหลัก หรือ Social-driven CSR ซึ่งในส่วนของการใช้ทรัพยากรภายในองค์กร ยังสามารถแบ่งออกได้เป็น CSR ที่อยู่ในกระบวนการทางธุรกิจ (CSR in Process) และ CSR ที่แยกต่างหากจากกระบวนการทางธุรกิจที่เกิดขึ้นภายหลัง (CSR after Process)
                  ทั้งนี้ การดำเนินกิจกรรม CSR ของไทยประกันชีวิตเป็นกิจกรรมที่ดำเนินการอย่างครบวงจร แบ่งออกเป็น กิจกรรมที่ใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ภายในองค์กร โดยมีทั้งที่อยู่ในกระบวนการทางธุรกิจ ภายใต้การสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ ด้านผลิตภัณฑ์ ประกอบด้วย การพัฒนากรมธรรม์ผู้สูงอายุ ซึ่งไทยประกันชีวิตเป็นบริษัทประกันชีวิตแห่งแรกที่พัฒนากรมธรรม์ดังกล่าว และกลายเป็นต้นแบบให้แก่บริษัทประกันชีวิตแห่งอื่นพัฒนาสินค้าในลักษณะเดียวกัน
                 การพัฒนากรมธรรม์ผู้สูงอายุ เกิดจากวิสัยทัศน์ของผู้บริหารที่เล็งเห็นว่าสังคมไทยในอนาคตจะกลายเป็นสังคมผู้สูงอายุ จากจำนวนผู้สูงอายุที่เพิ่มมากขึ้น ดังนั้นการประกันชีวิตจะช่วยลดภาระของภาครัฐในการสร้างสวัสดิการแก่กลุ่มผู้สูงอายุ ในทางเดียวกันยังช่วยสร้างหลักประกันที่มั่นคงแก่คนไทยในยามชรา” นางสาวภาสินีกล่าว
                  การพัฒนากรมธรรม์ประกันชีวิตทหาร เพื่อคุ้มครองและสร้างสวัสดิการแก่กำลังพลในสังกัดกองทัพบกทั้งในยามปฏิบัติภารกิจและยามปกติ โดยให้ความคุ้มครองต่อเนื่องเป็นปีที่ ๒๐ เนื่องจากบริษัทฯ ตระหนักถึงความสำคัญของทหารซึ่งถือเป็นรั้วของชาติมีหน้าที่ในการรักษาอธิปไตยของประเทศ การรับประกันชีวิตทหารถือเป็นกิจกรรม CSR ที่บริษัทฯ ดำเนินการอย่างต่อเนื่องยาวนานโดยนับตั้งแต่การเริ่มให้ความคุ้มครองด้วยกรมธรรม์ประกันชีวิตทหารในปี ๒๕๓๐ เป็นต้นมา บริษัทฯ ได้มอบสินไหมทดแทนให้ทหารและครอบครัวที่สูญเสียรวมแล้วทั้งสิ้น ๗,๙๘๗ นาย รวมเป็นเงิน ๒๔๕,๐๒๐,๐๐๐ บาท ทั้งนี้ หากปีใดมีค่าสินไหมทดแทนสูงกว่าอัตราเบี้ยประกัน บริษัทฯ จะรับผิดชอบค่าสินไหมในอัตรา ๒๕% ของค่าสินไหมส่วนเกิน แต่หากปีใดค่าสินไหมทดแทนต่ำกว่าอัตราเบี้ยประกัน บริษัทฯ จะคืนเบี้ยประกันส่วนที่เหลือแก่กองทัพบก เพื่อเป็นสวัสดิการด้านอื่นต่อไป
                รวมถึงการพัฒนากรมธรรม์พิเศษเพื่อผู้พิการ ซึ่งไทยประกันชีวิตเป็นบริษัทประกันชีวิตแห่งแรกและแห่งเดียวที่พัฒนากรมธรรม์ดังกล่าว เพื่อให้บริการด้านการประกันชีวิตแก่ผู้พิการซึ่งถือเป็นผู้ด้อยโอกาส อันเป็นการสร้างความเท่าเทียมกันในสังคม จะเห็นได้ว่าการพัฒนากรมธรรม์ดังกล่าวข้างต้นเป็นการดำเนินกิจกรรมด้าน CSR อย่างแท้จริง เนื่องจากเป็นกรมธรรม์ที่ไม่แสวงหากำไร หากแต่มุ่งสร้างประโยชน์แก่สังคมเป็นหลัก
                ขณะเดียวกันบริษัทฯ ยังได้ดำเนินกิจกรรม CSR ที่แยกจากกระบวนการทางธุรกิจที่เกิดขึ้นภายหลัง ได้แก่ การจัดโครงการ “หนึ่งคนให้ หลายคนรับ” ร่วมกับสภากาชาดไทย เพื่อรณรงค์ให้ประชาชนเกิดความเข้าใจและตระหนักถึงความสำคัญของการบริจาคโลหิต อวัยวะ ดวงตา ซึ่งบริษัทฯ ใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ทั้งในส่วนของทุนทรัพย์และทรัพยากรบุคคลเข้าไปช่วยในกิจกรรมดังกล่าว จนปัจจุบันสามารถรณรงค์บริจาคโลหิตได้ ๖,๒๐๓,๖๕๖ ซีซี มีผู้แสดงความจำนงบริจาคอวัยวะ ๓๙๙,๔๓๐ ราย และบริจาคเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดโลหิต ๕,๕๑๐ ราย หรือโครงการพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติกองทัพบก (บางปู) เฉลิมพระเกียรติ ๗๒ พรรษามหาราชินี ซึ่งเป็นโครงการที่ร่วมกับกองทัพบก และกองทุนสัตว์ป่าสากล (WWF) เพื่ออนุรักษ์ธรรมชาติป่าชายเลนและเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ด้านธรรมชาติแก่เยาวชน โดยบริษัทฯ เป็นผู้สนับสนุนหลักในการสร้างศูนย์การเรียนรู้และบริหารจัดการโครงการ จัดทำสื่อการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้อง 
             “ผลวิจัยระบุว่าการดำเนินกิจกรรม CSR ที่แท้จริงนั้น จะต้องเกิดขึ้นจากการอาสาหรือความสมัครใจในการดำเนินกิจกรรมด้วยตนเอง ไม่ใช่เกิดจากความจำเป็นที่จะต้องปฏิบัติตามหน้าที่ ตามระเบียบข้อบังคับทางกฎหมาย หรือบรรทัดฐานของสังคมนั้นๆ หากเป็นเช่นนั้นแล้วไม่ถือว่ากิจกรรมดังกล่าวเป็นกิจกรรม CSR” นางสาวภาสินีกล่าว
              ปัจจุบันการดำเนินกิจกรรม CSR ถือเป็นนโยบายที่สำคัญ เนื่องจากแนวคิดดังกล่าวมุ่งพัฒนาให้องค์กรเป็นองค์กรที่ดีของสังคม ซึ่งจะมีส่วนเอื้อให้สังคมเติบโตอย่างเข้มแข็ง และส่งผลต่อเนื่องถึงการเติบโตอย่างยั่งยืนของธุรกิจต่อไป ซึ่งไทยประกันชีวิตยึดมั่นในการสนับสนุนและบำเพ็ญสาธารณะประโยชน์ โดยยึดเป็นพันธกิจหลักในการดำเนินธุรกิจตลอดมา

          ในการนี้ จึงกราบเรียนขอความอนุเคราะห์ จาก  ผู้มีจิตศรัทธาร่วมเป็นเจ้าภาพสร้างฝายชะลอน้ำแบบผสมผสานฝายละ 120 บาท ฝายถาวร กว้าง 18 เมตร สูง 5 เมตร ฝายละ 30,000 บาท เพื่อสนับสนุน “โครงการสร้างฝายถวายในเป็นพระราชกุศล 72 พรรษา 7,200 ฝาย”  เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯ  พระบรมราชินีนาถ พระชนมายุ 72 พรรษา  ณ. ลำห้วยเกี๋ยง  หมู่บ้านห้วยฮะพัฒนา หมู่ 15 ต.ป่าไผ่ อ.สันทราย จ.เชียงใหม่ โทร 081-1651532 อ.ภูสวัสดิ์ สุขเลี้ยง โทร.081-7842076 ทุกวัน

          องค์การป่ารักน้ำแห่งประเทศไทยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคงจะได้รับความอนุเคราะห์สนับสนุน และ ได้รับความร่วมมือส่งเสริมกิจกรรมนี้ จากท่านเป็นอย่างดี ขอขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วย

อ่านโครงการฉบับเต็มที่นี่ : สร้างฝายถวายเป็นพระราชกุศล 72 พรรษา 7,200 ฝาย

 
ของเล่นของเด็กชิ้นนี้คือนาฬิกาพังๆเรือนหนึ่ง

เรียบเรียงข้อมูลโดยกระปุกดอทคอม
ภาพประกอบจากมหา’ลัยชีวิต

           “ของเหลือจากคนเมืองอันมีจะกิน เป็นสิ่งมีค่าเหลือหลายสำหรับเด็กที่ไม่เคยได้ใช้ “เงิน” แม้แต่บาทเดียว . . .”  คำพูดนี้กลั่นออกมาจากปากของ “พระครูวุฒิธรรมาทร” เจ้าอาวาสวัดโบสถ์วรดิตถ์ วัดแห่งหนึ่งใน อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง …

           ในขณะที่ทุกคนเข้าวัดเพื่อทำบุญหรือหาที่พึ่งทางใจ แต่ ณ วัดป่าโมก วัดเล็กๆ ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก กลับเป็นสถานที่ชุบเลี้ยงเด็กอีกหลายร้อยชีวิต พวกเขาคิดว่า “วัด” คือบ้านที่ให้ชีวิตพวกเขา ให้แหล่งพักพิงอันยิ่งใหญ่ที่สุดที่คนไร้ญาติ ขาดคนเหลียวแล และคนจนเช่นพวกเขาจะได้รับ            หลวงพ่อพระครูวุฒิธรรมาทร เจ้าอาวาสวัดโบสถ์วรดิตถ์ เล่าถึงความเป็นมาของวัดว่า เมื่อประมาณ  30  ปี ที่แล้ว พวกทหารพรานนำเด็กกว่า 30 คนมาฝากให้ท่านเจ้าอาวาสรูปก่อนดูแล ส่งเงินให้เดือนละ 500 บาท เด็กๆ ที่นำมาฝากส่วนใหญ่เป็นเด็กกำพร้า เพราะพ่อแม่เป็นพวกคอมมิวนิวส์ หลังพ่อแม่ถูกฆ่า ถูกกวาดล้างก็มาขอพึ่งพาอาศัยใบบุญวัดเพื่อให้มีชีวิตอยู่รอด           “ต่อมาชาวเขาทางภาคเหนือที่มีฐานะยากจนรู้เรื่องก็ส่งลูกๆ มาให้ทางวัดดูแลอีก เขาบอกว่าอย่างน้อยก็ยังดีกว่าอดตายอยู่บนเขา และก็มีมาอีกเรื่อยๆ เกือบทุกจังหวัด จนถึงปัจจุบันก็กลายเป็นกว่า 400 คนแล้ว ก็ต้องดูแลกันไป จำชื่อได้บ้างไม่ได้บ้าง ดื้อบ้างซนบ้าง แต่อาตมาก็ดูแล ไม่ให้ทะเลาะกัน ถ้าทะเลาะกันจะไม่ถามเลยว่าใครผิดใครถูก จะตีทั้งคู่ เด็กๆ เขาก็ซนตามประสาเด็กๆ” หลวงพ่อกล่าว พร้อมด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ที่แฝงไว้ซึ่งความเมตตาต่อเด็กๆ

           พร้อมกันนี้ท่านยังบอกอีกว่า ทางวัดก็มีโรงเรียนให้เด็กๆ ได้เรียนหนังสือ เป็นโรงเรียนประจำแต่ก็เป็นไปตามอัตภาพที่จะทำได้ มีตั้งแต่ชั้นระดับอนุบาลจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 แต่เด็กเป็นร้อยคนดูแลเด็กก็ต้องไปบิณฑบาตรข้าวของเครื่องเรียนต่างๆ เพื่อนำมาให้เด็กๆ เขาใช้ ส่วนครูที่สอนหนังสืออยู่ที่นี่ก็เป็นระบบกึ่งข้าราชการ มีเงินเดือนมีสวัสดิการให้จากภาครัฐ แต่เงินเดือนจะไม่ขึ้น ที่เขาเสียสละมาอยู่กับเด็กๆ ก็เพราะรัก

           “ทุกวันนี้หลวงพ่อไม่เคยมีปัญหาอะไร มีแต่ทุกข์ ขนาดเป็นพระก็ยังมีทุกข์ ทุกข์ที่ว่ากลัวจะมีไม่พอเลี้ยงเขา จะอยู่กันไปตลอดได้อย่างไร บางคนเรียนจบก็กลับมาช่วย บางคนก็ไม่กล้ามา เขาคงละอายใจตัวเองที่ยังช่วยวัดไม่ได้ เพราะในแต่ละเดือนภาระค่าใช้จ่ายของทางวัด เฉพาะค่าไฟก็ไม่น้อยไปกว่า 3 หมื่นบาท รายได้ก็มาจากการบริจาค ส่วนใหญ่ก็ต้องไปขอบิณฑบาตรเอาปัจจัยบ้าง และของที่บริจาคจะเป็นจำพวกข้าวสารอาหารแห้ง แต่บางทีข้าวสารไม่พอ วัดก็ไปขอหยิบยืมมาจากโรงสี พอมีผ้าป่ากฐินมาวัดก็เอาเงินไปใช้เขา ถ้าไม่มีหรือไม่พอเขาก็ไม่ทวงทางวัด ก็ถือว่าเป็นการทำบุญไป” หลวงพ่อ กล่าว

           … ในขณะที่หลายคนเกิดมาบนกองเงินกองทอง เรียนบ้างเล่นบ้างตามประสา ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยตามสมัยนิยม แต่ในวัดเล็กๆ แห่งนี้ยังมีเด็กอีกหลายร้อยชีวิตที่ไม่เคยได้สัมผัส “เงิน” ที่กลายเป็นปัจจัยในการดำรงชีวิต หรือไม่มีเสื้อผ้าใหม่ๆ ดีๆ สวมใส่

           “ของเก่ามันเก่าที่บ้าน แต่กับเด็กๆ ที่เขาไร้โอกาสมันก็เป็นของใหม่สำหรับเขา แต่ส่วนใหญ่เด็กๆ เค้าก็ดีใจ เราเคยบอกกับเด็กๆ ว่าถ้าไม่มีคนช่วยก็ต้องต่างคนต่างไป เพราะญาติโยมที่มาก็ไม่เยอะมาก แต่แค่เงินทำบุญหาได้เดือนชนเดือนก็พอใจแล้ว ไม่ได้หวังอะไรมาก ส่วนใหญ่คนที่มาบริจาคเค้ามาเอง มาแบบปากต่อปาก วัดไม่เคยออกไปโฆษณาทางไหน ของบริจาคอยากจะบริจาคเสื้อผ้า ของเล่น อะไรก็เอามาบริจาคได้ อาหารแห้ง ถ้าเหลือใช้ไม่รู้จะทิ้งที่ไหน ก็เอามาได้” 

           เรียกได้ว่า ทุกคำพูด ทุกลมหายใจเข้าออกของหลวงพ่อพระครูวุฒิธรรมาทร จะคิดคำนึงถึงปากท้องของชีวิตน้อยๆ ที่ต้องเลี้ยงดูอยู่เสมอ

           “การกินเป็นสิ่งสำคัญต้องมาก่อนอย่างอื่น เด็กๆ ต้องกินแล้วค่อยร่ำเรียน ยังไงก็ต้องให้เค้ามีกิน ถึงจะไม่ดีตาม แต่ก็ต้องได้กิน ทุกวันนี้กลัวอย่างเดียวคือวันข้างหน้าจะมีไม่พอให้เค้ากินเค้าใช้” หลวงพ่อ กล่าวความทุกข์ที่เป็นกังวลใจ พร้อมๆ กับฝากถึงคนที่มีโอกาสว่า “กว่าพ่อแม่จะเลี้ยงมาได้ กว่าจะเติบโตมาเป็นคนได้ มันสุดแสนจะยากลำบาก ยังมีชีวิตก็ยังมีโอกาส อย่าไปคิดสั้นชีวิตมันยังต้องต่อสู้กันต่อไป”           บางสิ่งบางอย่างคนที่มีเพียบพร้อมอาจจะมองเป็นเพียงแค่เศษขยะ เป็นของเหลือกินเหลือใช้ แต่ในทางตรงกันข้าม สิ่งของเหล่านั้นอาจจะช่วยประทังชีวิตเล็กๆ ให้อยู่ต่อข้ามพ้นไปในอีกวัน … สำหรับท่านที่อยากบริจาคช่วยเหลือวัดโบสถ์วรดิตถ์ สามารถโอนเงินเข้าบัญชีชื่อวัดโบสถ์วรดิตถ์โดยพระครูวุฒิธรรมาทร ธนาคารกสิกรไทย สาขาป่าโมก บัญชีออมทรัพย์ 182-2-11-364-4 หรือต้องการบริจาคสิ่งของก็สามารถบริจาคได้ที่วัดโบสถ์วรดิตถ์ อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง โดยตรงค่ะ

ดูเรื่องเต็มได้ที่ http://hilight.kapook.com/view/25206

          “ในหลวง” พระราชทานพระบรมราโชวาท ชื่นชมพสกนิกรชาวไทย มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อเพื่อนร่วมโลก ฝากขอให้คนไทยช่วยกันความดีเพื่อส่วนรวมและประเทศชาติ นอกจากนี้พระองค์ทรงมีพระราชสาส์น ถึงประธานาธิบดีจีน แสดงความเสียพระราชหฤทัยอย่างสุดซึ้ง ขออำนวยพรให้ผู้บาดเจ็บจากภัยพิบัติอันใหญ่หลวง

พระบรมราโชวาท “ในหลวง”

         เมื่อเวลา 16.52 น. วันที่ 13 พ.ค. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จลง ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้นายขวัญแก้ว วัชโรทัย นายกมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์และประธานกรรมการบริหารมูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม นำคณะกรรมการมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์ในส่วนกลาง คณะกรรมการมูลนิธิราชประชานุ เคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์ประจำจังหวัด อาสาสมัคร ผู้มีจิตศรัทธา สื่อมวลชน เจ้าหน้าที่มูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์ นักเรียนทุนพระราชทานการศึกษาสงเคราะห์ คณะกรรมการบริหารมูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม สมาคมและองค์กรการกุศลต่าง ๆ และผู้โดยเสด็จพระราชกุศลเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเงินเพื่อสมทบทุนมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูป ถัมภ์และมูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียมกับโล่ของมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์

          ในโอกาสนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานพระบรมราโชวาทแก่คณะผู้มาเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทความว่า “การที่มูลนิธิราชประชานุเคราะห์มาพบกันในวันนี้ก็นับว่าเป็นมงคลที่สุด แล้วก็ต้องขอบใจผู้ที่ตั้งใจดีช่วยกันอุ้มชูมูลนิธิให้แข็งแรง ทำหน้าที่เพื่อส่วนรวมอย่างดีโดยเฉพาะในระยะเวลานี้ ที่สถานการณ์ไม่ค่อยปกติในทางที่มีเหตุการณ์ที่ทำให้ประชาชนเดือดร้อนและแม้จะในประเทศใกล้เคียงก็มีเหตุการณ์ที่ไม่ค่อยเรียบร้อยรวมทั้งประเทศที่ห่างออกไปเช่น ประเทศจีนได้มีเหตุการณ์ที่น่าหนักใจ แต่ว่าที่มูลนิธิสามารถที่จะช่วยเพื่อนบ้าน บรรเทาทุกข์เพื่อนบ้านก็เป็นการดี ในทางที่คนจะเห็นว่าเมืองไทย มีความอยู่เย็นเป็นสุขพอสมควร เพราะว่าประชาชนได้ร่วมกันสร้างสถานการณ์ให้ดี ช่วยกันในโอกาสที่มีเหตุการณ์แสดงให้เห็นว่าเราจะต้องช่วยกันเพื่อที่จะให้ประเทศชาติ ประชาชนอยู่ดีกินดี นอกจากนั้นก็ให้ประเทศที่อยู่ใกล้เคียง ก็ได้ผลพลอยได้ไปด้วยการที่จะช่วยอย่างที่เห็น ช่วยประเทศเพื่อนบ้านให้ประชาชนมีความอยู่ดีกินดีขึ้นก็เกิดเดือนร้อนลำบาก เพราะว่าไม่ใช่เฉพาะว่ามีเหตุการณ์ที่ไม่ปกติ แต่ว่าคนเอง คนที่น่าที่จะได้รับประโยชน์ก็ไม่ยอมรับประโยชน์ อันนี้ทำให้ลำบาก เราก็ลำบากว่าเห็นได้ว่า คนไทยมีความเอื้อเฟื้อคนที่ควรจะได้รับความเอื้อเฟื้อไม่ยอมรับความเอื้อเฟื้อ

         แต่อย่างไรโดยที่ได้ทำให้คนยอมรับความเอื้อเฟื้อ ทำให้เขาในที่สุดก็ต้องรับ แล้วไม่ใช่เฉพาะประชาชนที่เดือดร้อน แต่ว่าประเทศชาติประเทศอื่น ๆ ที่รับความ ไม่ใช่ความเดือดร้อน แต่เขารับภาระที่จะช่วยประชาชน เพื่อนอยู่ในโลก ก็ยอมรับว่าเราพยายาม เราก็พยายามเต็มที่ ที่จะช่วยประชาชนทุกชาติทุกภาษา ฉะนั้นก็การที่มูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ได้ทำมาเป็นเวลาเกือบ 50 ปี แสดงให้เห็นว่า คนไทยเป็นคนที่เอื้อเฟื้อ เอื้อเฟื้อคนไทยด้วยกัน แล้วก็เอื้อเฟื้อประชาชนที่ไม่ใช่คนไทย แต่ก็อยู่เป็นเพื่อนบ้าน ที่อยู่ใกล้เคียง นี่ก็แสดงให้เห็นว่าเมืองไทยมีความดีและการที่คนไทยทำความดีนี้ทำให้เมืองไทยอยู่ได้ ไม่ใช่ประเทศที่อยู่ใกล้เคียงอยู่ได้ คนไทยด้วยกันก็จะอยู่ได้ ก็ควรสำนึกว่าการทำอย่างที่ได้ทำมาเป็นเวลาเกือบ 50 ปีนี้ ไม่เปล่าประโยชน์ ที่ได้ทำตอนต้น ก็ทำอย่างเล็ก ๆ น้อย ๆ พยายามทำทุกอย่าง พยายามที่จะช่วยกันอุ้มชูประชาชน อุ้มชูคนไทยด้วยกันแล้วก็ไปอุ้มชูประเทศชาติอื่นด้วย

ชื่นชมพสกนิกรชาวไทยดีมาก

          ฉะนั้นการที่ได้ทำอย่างนี้ก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง พูดอย่างนี้มิได้แสดงให้เห็นว่า คนไทยนี้ดีมาก แต่ว่าดีที่รู้จักช่วยกัน รู้จักช่วยไม่ใช่คนไทยด้วยกัน แต่เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้โลกจะอยู่ได้ ที่ได้ทำมาเป็นเวลา 45-50 ปีนี้ ก็มีประโยชน์พยายามที่จะอธิบายให้ท่านฟังว่า การกระทำอย่างนี้เป็นสิ่งที่ดี เป็นสิ่งที่จะช่วยให้ตัวเราเองมีความอยู่ดีกินดี แล้วก็ช่วยชาวโลกด้วย ฉะนั้นก็ขอแสดงความยินดีกับผู้ที่ได้ทำประโยชน์แก่มูลนิธิราชประชานุเคราะห์มาตลอด ทำให้เมืองไทยมีชื่อเสียงที่ดี มีชื่อเสียงว่าเป็นคนที่ช่วย ที่ช่วยเพื่อนร่วมโลกและท่านทำให้เราเองสบาย การที่ทำด้วยตั้งใจทำเพื่อให้เห็นว่าคนไทยนี่ชอบอยากทำกิจการต่าง ๆ ที่ดี คนอยู่ดีก็จะอยู่ดี ขอขอบใจท่านทั้งหลายที่มาช่วย ที่ได้ช่วยกิจการของมูลนิธิเพื่อที่จะให้มูลนิธิอยู่เย็นอยู่ดีและมีกำลังที่จะช่วยต่อไป

          เรื่องของมูลนิธิที่ช่วยมูลนิธิราชประชานุ เคราะห์คือ มูลนิธิสื่อสารทางไกล อันนี้ก็เป็นการช่วยให้คนเข้าใจจิตใจประชาชนคนไทยว่าไม่ใช่กิจการที่เดือดร้อน กิจการที่จะช่วยให้ความเดือดร้อนนี้บรรเทาลง เลยทำให้เห็นว่าดี ที่เห็นมูลนิธิทั้งสองได้ร่วมมือกัน ทำเพื่อช่วยให้ใช้กำลังเต็มที่ เพื่อที่จะสร้างความอยู่เย็นเป็นสุข ความเข้าใจอันดีระหว่างคนที่มีอุดมคติเช่นเดียวกัน ทำให้ประชาชนประเทศชาติในละแวกนี้สามารถที่จะอยู่ดีกินดี แม้จะเป็นกิจการที่แตกต่างกัน ก็ได้ผลได้ประโยชน์ สำหรับกิจการทั้งสองนี้ก็จำเป็นที่จะมีทุน ที่จะทำงานได้ฉะนั้นก็ดีใจที่เห็นว่า ท่านทั้งหลายที่มาส่วนใหญ่ก็ได้บริจาค เป็นเวลานานและสม่ำเสมอเพื่อที่จะให้กิจการดำเนินไปด้วยดี นอกจากบริจาคเงินก็ได้บริจาคกำลังที่จะช่วยให้กิจการทั้งหลายดำเนินไปด้วยดี

          วันนี้ก็พูดว่าดีใจที่เห็นท่านทั้งหลายมา แล้วก็เป็นการแสดงว่า ความสนใจในกิจการของมูลนิธิทั้งสองยังรักษาไว้ด้วยดี เราก็ได้มีกำลัง ต่อไปก็รู้สึกว่าจะมีความก้าวหน้าไปเรื่อย ๆ มีความก้าวหน้าเรื่อย ๆ ก็เพราะว่าผู้ที่ปฏิบัติ แสดงให้เห็นว่าปฏิบัติจริง ปฏิบัติเป็นเวลาหลาย 10 ปี ไม่ท้อถอย รู้สึกว่าจะก้าวหน้าไปเรื่อยๆ อยากที่จะทำให้ประโยชน์ ให้กิจการไปดีขึ้นทุก ๆ ปี ให้เห็นว่าทุกปีมีความก้าวหน้า ตามที่รายงานมา ให้เห็นว่ากิจการก้าวหน้าและมีแนวโน้มว่าจะก้าวหน้าต่อไป อันนี้ก็ขอเพียงแต่พูดว่า ขอบใจทุกคนที่ได้ทำประโยชน์เพื่อมูลนิธิทั้งสองเป็นการทำประโยชน์แก่มูลนิธิหมายความว่า ทำประโยชน์แก่กิจการที่ก้าวหน้าที่เห็นได้ชัดเจนว่า ก้าวหน้า แม้จะเห็นว่าเดี๋ยวนี้ กิจการก้าวหน้าลำบาก เพราะว่าสถานการณ์ลำบากกว่าทุกปี แต่ว่าความก้าวหน้ามี ถ้าพูดถึงความก้าวหน้า ทางการเงินชอบไปพูดว่าการเงินมีมากมายกี่พันล้าน ความจริงเป็นความก้าวหน้าที่น่ามหัศจรรย์ แต่ว่าความก้าวหน้านี้ก็มีอยู่ ฉะนั้นก็ขอให้ท่านสังเกตว่ามีความก้าวหน้าในทางการเงิน คนที่ชอบพูดถึงการเงินมีการเงินเพิ่มเติมอย่างนั้นอย่างนี้ ก็เป็นอันว่ามีความพอใจได้ แต่มีความก้าวหน้าทางการเงินนี่ก็หมายความว่า จิตใจอยากที่จะบริจาคเงินแล้วไม่ใช่บริจาคเงินเท่านั้นเอง บริจาคกำลังทรัพย์ที่ได้บริจาคเป็นการแสดงว่า ท่านทั้งหลายได้มีความตั้งใจที่จะทำให้กิจการต่างๆ ก้าวหน้าดี

          การนี้ที่กิจการก้าวหน้าดีนี้ เป็นกิจการที่น่าชื่นชมเพราะว่า แสดงให้เห็นว่าเมืองไทยนี้ อยากที่จะให้กิจการก้าวหน้า มีความตั้งใจ แต่เมื่อกิจการก้าวหน้า พยายามลงแรงให้ดี ลงทุนให้ดี ข้อสำคัญจะต้องตั้งใจช่วยกันเกื้อหนุนซึ่งกัน บ้านเมืองให้กิจการก้าวหน้าดี ขอขอบใจท่านทั้งหลายที่มีความตั้งใจ ที่เข็มแข็งและมีความสามารถที่จะก้าวหน้าด้วยดี ขอขอบใจท่านที่ทำเพื่อส่วนรวมให้เห็นประจักษ์แล้ว ก็ขอให้ท่านทั้งหลายมีความสุข ความดีอยู่กับตัว ให้สามารถที่จะปฏิบัติต่อไปโดยทำด้วยตนเอง สร้างความดีต่อไป

          ปีนี้ก็ท่านก็ทราบดีแล้วว่าข้าพเจ้าก็ 80 ปี มีอายุแล้ว แล้วก็ผู้ที่ทำนี่ ปีนี้ก็อายุ 80 ปีแล้ว ฉะนั้นก็ภูมิใจของเขา เราก็ภูมิใจของเรา ฉะนั้นก็ให้ดูตามตัวอย่าง 80 ปีนี้ไม่ใช่น้อยแล้วก็เหนื่อยเหมือนกัน แต่ท่านที่ทำนี่ ทำเหนื่อย แต่ยังไม่ถึง 80 ปี อีกหน่อยท่านก็จะเห็นว่า 80 ปีนี่ มันหนักทำให้รู้สึกว่าเป็นตัวเลขที่น่าจะสูงแล้ว แต่ก็ขอให้กำลังใจว่า อายุ 80 แล้ว แล้วคนที่อายุจะ 80 ปี มีกำลังใจที่จะทำ ทำด้วยความตั้งใจจริง ๆ และให้พร ให้ไม่มีไข้ มีแต่ความพอใจว่าอายุมากขึ้น ก็ทำงานได้มากขึ้น แล้วก็เมื่อทำมากขึ้นก็เป็นประโยชน์มากขึ้น ก็ช่วยให้ส่วนรวมได้ดีขึ้นประเทศชาติ แต่ว่าไม่ใช่ประเทศชาติเองสำหรับส่วนรวมทั้งหมด ส่วนรวมของชาติ ส่วนรวมของบ้านเมือง และส่วนรวมของบ้านเมืองอื่น ก็หวังว่าบ้านเมืองอื่นเขาเข้าใจว่า เมื่อคนที่ตั้งใจทำ เขาก็คงตั้งใจทำเหมือนกัน ก็จะทำให้ความดีถูกตีแผ่ออกไปทั่วโลก ถ้าความดีแผ่ทั่วโลก พวกเราคนไทยก็จะอยู่ดีกินดีเหมือนกัน

          เมื่อเร็ว ๆ นี้ก็เห็นว่าคนในชาติต่าง ๆ มาเห็นเมืองไทยนี้ดีขึ้น มาอยู่เมืองไทยมากขึ้นและสนับสนุนคนไทย ฉะนั้นถ้าคนไทยด้วยกันสนับสนุนกัน ชาวต่างประเทศก็จะมาสนับสนุนเรา ถ้าเป็นเช่นนี้ก็เป็นมงคลแน่นอน จะทำให้บ้านเมืองไทยอยู่ดีกินดี สามารถที่จะช่วยกันให้ชาติไทยอยู่ดี มีความเจริญรุ่งเรือง วันนี้จะขอจบด้วยคำขอบใจท่านทั้งหลายอีกทีหนึ่ง ในการที่ท่านทำดี ช่วยกันทำ ช่วยกันสร้างชาติบ้านเมืองให้มั่นคง ขอให้ท่านมีความเจริญรุ่งเรืองทั่วทุกคน

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=EMliByFx3R8[/youtube]

ชมเต็มๆ คลิ๊ก ที่นี่